ردیابی ماهواره های ساکن به وسیله ماهواره های GPS
نویسندگان
doi
چکیده
ماهواره ها که با تکنولوژی پیشرفته، انقلابی در زمینه انتقال اطلاعات در سراسر کره خاکی برپا کرده اند متأسفانه از دیدگاه کسانی که با پیچیدگی تکنولوژی های تازه غریبه هستند، فقط به معنای تصویر تلویزیونی، فیلم های سینمایی و حداکثر گزارش های تصویری به آنها توجه دارند، در حالی که ماهواره ها می توانند اعماق زمین را بکاوند، از دل اقیانوس ها خبرهای بکر و ناشنیده بیرون بکشند و حرکت های ریزترین موجودات کره خاکی را به روشنی ببینند. آنچه در این مقاله می خوانید نگاهی علمی و همه جانبه به تکنولوژی ماهواره هاست که خود می تواند یکی از مؤثرترین ابزار تجاری نیز باشد. ابزاری که دانش به وسیله آن می خروشد و عرصه های تازه تری از جهان پیرامون را در برابر دیدگان دانشمندان و اهل تحقیق می گستراند. منظور از ماهواره های ساکن در این مقاله، ماهواره های مخابراتی، جاسوسی، هواشناسی و ماهواره هایی هستند که برای اهدافی خاص طراحی شده اند و در مدار مورد نظر (36 هزار کیلومتری از زمین) قرار داده می شوند. شرکت ها و یا مؤسساتی که چنین ماهواره هایی را در مدار فوق قرار می دهند با استفاده از یک سری از گیرنده های زمینی که همان آنتن های بشقابی عظیم هستند (با قطری تا حدود 36 متر و با بهره زیاد) برنامه را به سوی ماهواره ارسال می کنند. این عمل Uplink خوانده می شود و در فرکانس های 6GHZ و یا 15GHZ انجام می شود. ماهواره حامل چندین گیرنده- فرستنده است که به آنها Transponder می گویند و وظیفه آنها دریافت سیگنال زمینی، تقویت، تغییر فرکانس و ارسال مجدد آن به سوی زمین است که به طور خودکار انجام می شود. به ارسال سیگنال از ماهواره به زمین Down link گویند. Down link به منظور پخش سیگنال تلویزیونی در دو باند فرکانس مایکروویو که به آنها باند C و ku گفته می شود انجام می گیرد. باید توجه داشت که برنامه شرکت ها از تهیه این نوع ماهواره ها این نیست که افراد خصوصی بتوانند از این موقعیت استفاده کنند بلکه همانگونه که می دانیم هدف حذف خطوط مایکروویو زمینی و کم کردن مخارج و به دست آوردن پوشش بیشتر است. این شرکت ها در هر نقطه ای که مقرون به صرفه است اقدام به نصب آنتن بشقابی و سایر لوازم کرده و از آنجا برنامه ها را از طریق کابل به مشترکین منتقل یا بعضاً با استفاده از ایستگاه های عادی، برنامه های شان را پخش می کنند.