فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیاست‌های مربوط به دستفروشی از یک‌سو به‌دلیل نقش اقتصادی این شغل در کاهش فقر‌ و از سوی دیگر با توجه به هزینه‌های زیادی که هرساله در شهرها صرف جابه‌جایی یا ساماندهی دستفروشان می‌شود، نقش مهمی در دستیابی به حکمروایی همه‌شمول شهری دارند. ازاین‌رو مقاله حاضر به تحلیل سیاست رسمی‌سازی دستفروشان که به ویژه در پنج سال گذشته در گفتمان رسمی مسئولان غلبه یافته است، می‌پردازد. در این مقاله با استفاده از چارچوب تحلیلی غیررسمیت شهری به دو برنامه پیشنهاد شده شناسنامه‌دار کردن دستفروشان و انتقال آنها به بازارچه‌های رسمی در راستای این سیاست توجه شده است. این تحلیل با استفاده از چارچوب تحلیل سیاست WPR، با روش‌های تحلیل محتوا با استفاده از نرم‌افزار تحلیلی Atlas.ti و همچنین تحلیل گفتمان انجام شده است. با توجه به این چارچوب تحلیلی، سیاست‌ها و برنامه‌های مشابه در شهرهای بیست‌ویک کشور جهان‌جنوب هم تحلیل شده است. نتایج تحلیل نشان داده است که سیاست‌های رسمی‌سازی دستفروشی بر صورت‌بندی دوگانه رسمی -‌ غیررسمی تأکید دارند و با نادیده‌ گرفتن در‌هم‌تنیدگی این دو در عمل از رسیدن به اهداف خود باز‌می‌مانند. به‌این‌ترتیب و همان‌گونه که مطالعه تحقیقات سایر شهرهای جهان‌جنوب نشان می‌دهد، برنامه‌هایی مانند دادن مجوز به دستفروشان یا انتقال آنها به مکان‌هایی با کاربری رسمی تجاری، کاستی‌های جدی در هدف‌گیری دستفروشان ضعیف‌تر و برنامه‌ریزی برای جمعیت کثیر دستفروشانی که از این هدف‌ جا‌مانده و منبع درآمدی دیگری ندارند داشته که به بازگشت دستفروشان به خیابان‌ها و در واقع هدر رفتن بودجه شهرها و منابع مالی دستفروشان منجر خواهند شد.