آیندهپژوهی نقش چیدمان نهادهای مدنی در بهینهسازی توان سیاسی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد بافت، دانشگاه آزاد اسلامی، بافت، ایران
doi
10.22034/mr.2021.3972.3986چکیده
پیچیدگی روزافزون جوامع امروز بهطور فزایندهای بار توسعه و ثبات سیاسی به ویژه در کشورهای در حال توسعه را برعهده نهادهای مدنی قرار داده است. نهادهای مدنی چه برساخته دولت باشند و چه برساخته جامعه مدنی، اگر دارای چیدمانی باشند که بتوانند تمامی ظرفیتهای اجتماعی و سیاسی را به خدمت گیرند، نظمی سیاسی با خود به ارمغان میآورند که به تدریج با پیشبرد توسعه و رساندن آن به شرایطی پایدار؛ از احتمال زوال سیاسی کاسته و موجب ارتقای توان سیاسی کشور شده و در بهترین حالت آن را به مرز بهینگی خواهند رساند.اما امروزه در ایران چیدمان این نهادها در وضعیتی نیست که موجب بهینگی توان سیاسی جمهوری اسلامی باشد و برعکس، بهدلیل ضعف در بهکارگیری تمامی ظرفیتهای اجتماعی، بخشهای جذب نشده را در مسیر تضعیف توان سیاسی جمهوری قرار داده و موانعی جدی برای توسعه سیاسی ایجاد کرده است. با این توضیح این پرسش پیش میآید که چیدمان نهادهای مدنی در آینده چه نقشی در بهینهسازی توان سیاسی جمهوری اسلامی خواهد داشت؟پژوهش حاضر با بررسی چیدمان نهادهای مدنی و اخذ روندها، به روش سناریو نویسی به شیوه تایدا و با تعیین شاخصهای مربوطه و تحلیل آثار متقابل متغیرها به دنبال یافتن سناریوی مطلوب است.نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان میدهد که از میان همه سناریوها، آن سناریویی نهادهای مدنی مردمساخت با اهداف خیرخواهانه، با اهداف نفوذ و با اهداف انتفاعی به ترتیب بیشترین تعداد را داشته باشد میتواند بیشترین افزایش را در توان سیاسی ایجاد کرده و آن را بهینه کند.