واکاوی نقش دولت در ارتقای رقابتپذیری صنایع ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش تطبیقی و توسعه، دانشکده مدیریت و حسابداری پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.
3 استاد گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/jipas.2022.310285.1255چکیده
امروزه موفقیت هر کشور در بالا بردن سطح رفاه و پیشرفت مردم آن کشور تعریف میشود. لازمه این پیشرفت نیز رشد اقتصادی کشور بوده و از جمله موارد مهم در موضوع رشد اقتصادی، قابلیت صنعت یک کشور جهت فعالیت بینالمللی و حضور در بازارهای خارجی است. برای اینکه صنایع یک کشور و شرکتهای فعال در آنها بتوانند با رویکرد صادرات محور در عرصههای بینالمللی حضور پررنگی داشته باشند، لازم است محصولات و خدمات این صنایع در مقایسه با رقبای بینالمللی خود از مزیت رقابتی برخوردار باشند. کسب مزیتهای رقابتی در بازارهای بینالمللی علاوه بر اینکه به محیط خرد و درون صنعت یک شرکت وابسته است، متأثر از محیط کلان و دور شرکتها بوده و در این میان دولت در شکلدهی و تأثیر بر این محیط نقش بسزایی ایفا میکند. تأثیرگذاری دولت بر محیطهای اقتصادی فارغ از میزان و نحوه اثرگذاری، در تمامی مکتبهای اقتصادی مورد پذیرش بوده اما در کشور ایران با توجه به حضور حداکثری دولت در بسیاری از سطوح اقتصادی این تأثیر از اهمیت بیشتری برخوردار است. این مقاله در پی یافتن و کشف انواع نقش دولت در کسب مزیت رقابتی صنایع در عرصههای بینالمللی است. این پژوهش از لحاظ جهتگیری و هدف در دسته پژوهش کاربردی قرار میگیرد. راهبرد این پژوهش کیفی است و از میان دستههای راهبرد کیفی روش تحلیل محتوای کیفی را هدف گرفته است. تجزیهوتحلیل دادهها، به شکلگیری 43 شاخص، 14 مؤلفه و 3 بعد منجر شد. نتایج نشان میدهد که دولتها میبایستی در 3 بعد نقش خود را ایفا کنند. نقش تسهیلگری، نقش تنظیمی و نقش ترویجی.
