فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) یک بیماری ویروسی مسری و حاد با واگیری و انتشار سریع در گوسفند و بز است که جهت پیشگیری از شیوع و کنترل این بیماری، واکسیناسیون دام‌ها بهترین راه حل می‌باشد. هدف این پژوهش، ارزیابی پاسخ ایمنی حاصل از واکسیناسیون با شش فرمولاسیون تهیه شده از واکسن غیرفعال PPR در بز و گوسفند، در قالب طرح کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 2×3 بود. ویروس تخفیف حدت یافته PPR در یک سلول لنفوئیدی سوسپانسیون دستکاری شده با قدرت پاساژ بسیار زیاد، تکثیر و سپس با استفاده از دو غیرفعال کننده (mM 4 بایناری اتیلن ایمین [BEI] و یا %3 پراکسید هیدروژن [H2O2]) غیرفعال و سپس هر یک از ویروس‌های غیر فعال شده با استفاده از سه یاور مختلف (هیدرواکسید آلومینیوم، فسفات آلومینیوم و مخلوط %50 هر یک از این دو ادجوآنت) فرمولاسیون شد. ارزیابی ایمنی‌زایی و بی‌ضرری واکسن‌های تهیه شده، به ترتیب با استفاده از دو دز ml 1/0 و 1 (ده برابر دز) بر روی 38 راس گوسفند و 28 راس بز مورد مطالعه قرار گرفت. هر یک از دزهای مورد آزمایش، طی دو نوبت، در روزهای صفر و 21 آزمایش به صورت زیرجلدی تزریق و سپس تیتر سرمی آنتی‌بادی علیه ویروس PPR در روزهای صفر، 14، 21، 35،  42 و 60 پس از واکسیناسیون اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد میانگین تیتر آنتی‌بادی علیه ویروس PPR تا روز 21 و 60 پس از واکسیناسیون تحت تاثیر نوع غیرفعال‌کننده و همچنین ادجوانت قرار نگرفت (05/0<P). همچنین، بین غیرفعال‌کننده‌ها و ادجوانت‌های مختلف برهمکنش معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<P). با این حال، ایجاد تیتر آنتی‌بادی مناسب در گروه‌های مختلف نشان از ایمنی‌زایی مناسب واکسن‌های فرموله شده داشت، هر چند باید کارآیی آن با استفاده از آزمایش چالش مورد ارزیابی بیشتر قرار گیرد. همچنین، بدلیل عدم خاصیت سرطان زایی، ارزان بودن و سازگاری با محیط زیست، H2O2 کاندیدای استفاده به عنوان غیرفعال کننده در ساخت واکسن غیرفعال PPR می‌باشد.