مقایسه اثربخشی و قدرت تکثیر واکسنهای نیوکاسل درحضور تیتر بالای آنتیبادی در گلههای تخمگذار تجارتی
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
3 بخش تحقیق و تشخیص بیماریهای طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
5 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
6 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
7 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
8 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
9 گروه میکروبیولوژی و ایمنی شناسی ، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
doi
10.22092/vj.2021.352092.1777چکیده
بیماری نیوکاسل یکی از بیماریهای مهمی است که گونههای مختلف پرندگان را درگیر مینماید. واکسنهای مختلف زنده و کشته جهت کنترل این بیماری استفاده میشود که دارای تروپیسم و حدت متفاوت میباشند. جهت بررسی اثربخشی بر روی افزایش تیتر و امکان تکثیر ویروس واکسن در حضور تیتر بالای آنتیبادی نیوکاسل، در این مطالعه پنج واکسن B1، ویتاپست، I2، لاسوتا، کلون لاسوتا در گله تخمگذار 25 هفته (هر گروه 50 عدد مرغ) و با روش آشامیدنی در پنج سالن مجزای همسن مورد مقایسه قرار گرفتند. قبل از شروع آزمایش و سه هفته بعد از واکسیناسیون خونگیری به عمل آمد. پنج روز بعد از واکسیناسیون از مرغهای علامت زده شده جهت تایید تکثیر واکسن، سواپ حلقی گرفته شد. آزمون HI و آزمون Real Time RT-PCR به ترتیب روی نمونههای سرم و سوابها گذاشته شد. میزان تیتر گروهها بعد از سه هفته با یکدیگر اختلاف معنیدار نداشت ، اما واکسن های لاسوتا و I2 توانسته بودند سبب افزایش تیتر گردند. همچنین در گروه لاسوتا میزان پراکندگی تیترها کاهش یافته بود. ویروس واکسنهای ویتاپست و B1 در هیچ کدام از نمونههای گرفته شده ردیابی نشدند، در واقع در این سطح آنتیبادی، قابلیت تکثیر نداشتند. نتایج نشان داد که واکسن لاسوتا یک گزینه مناسب جهت استفاده در گلههایی با آنتیبادی بالای نیوکاسل میباشد. در ادامه پیشنهاد میشود در این زمینه برروی ایمنی سلولی، مخاطی و مطالعات چالش تحقیقات تکمیلی صورت پذیرد.
