بررسی بیان ژن‌های اینترلوکین 10 و TNF-α در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در پاسخ به عفونت ویروسی سپتی سمی خونریزی دهنده (VHS)

نویسندگان

1 رشته ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 رشته ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 رشته ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
10.22092/vj.2020.343080.1725
چکیده

در میان عملکردهای متابولیکی ضروری کبد، نقش این بافت به عنوان یک میانجی‌گر در سیستم ایمنی نیز مورد توجه قرار گرفته است. اگرچه حضور و نقش سیتوکین‌ها‌ و کموکین‌ها در سیستم ایمنی پستانداران به خوبی مورد ارزیابی قرار گرفته ولی مطالعات اندکی در این زمینه در ماهیان انجام شده است. ژن‌های دخیل در سیستم ایمنی مانند اینترلوکین 10 و TNF-α نقش مهمی در سیستم ایمنی سلول‌های مختلف دارند. در پژوهش حاضر، میزان بیان ژن‌های اینترلوکین 10 و TNF-α در ماهیان قزل‌آلای رنگین کمان در روز هشتم پس از چالش با ویروس VHS مورد ارزیابی قرار گرفت. تعداد شش نمونه از هر کدام از دو گروه کنترل و آلوده شده به ویروس VHS انتخاب و سپس استخراج RNA از بافت کبد نمونه‌ها انجام گرفت. بیان افتراقی ژن‌های اینترلوکین 10 وTNF-α بین دو گروه آلوده شده به ویروس و گروه کنترل با استفاده از Real-Time PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. مقایسه تغییرات نسبی بیان ژن‌ها با استفاده از روش‌های آماری در سه تکرار از هر نمونه انجام شد. آنالیز داده‌ها نشان داد که بیان ژن‌های اینترلوکین 10 و TNF-α در پاسخ به عفونت ویروسی سپتی سمی خونریری‌دهنده افزایش یافت. در این مطالعه اگر چه بیان هر دو ژن اینترلوکین 10 و TNF-α، افزایش معنی‌داری داشته است، اما میزان بیان ژن اینترلوکین 10 در گروه تیمار 25 برابر بیشتر از گروه کنترل بوده است. افزایش بیان این دو سایتوکین، خصوصا القاء بیش از حد بیان اینترلوکین 10 توسط ویروس ممکن است منجر به تضعیف عملکرد سیستم ایمنی شود. به طور کلی بررسی تغییرات بیان نسبی ژن‌های سیتوکینی می‌تواند دانش ما در فهم مکانیسم مولکولی عملکرد سیستم ایمنی در مقابل پاتوژن‌ها را افزایش دهد. در این صورت می‌توان با توسعه نشانگرهای مولکولی به منظور افزایش مقاومت به بیماری‌های ویروسی در برنامه‌های به‌نژادی در صنعت پرورش ماهی بهره گرفت.