ارتباط بین پروتئین‌‌های شوک حرارتی و از دست رفتن آبستنی در گاوهای شیری هلشتاین

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران، ایران

doi
10.22092/vj.2020.341931.1692
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین بیان نسبی ژن‌‌های پروتئین‌‌های شوک حرارتی(HSPs) و مرگ ومیر رویانی و از دست رفتن آبستنی در گاوهای شیری هلشتاین طی فصل تابستان بود. برای انجام این پژوهش 32 رأس گاو هلشتاین(با تولید بیشتر از 30 کیلوگرم در روز و نوبت زایش 7/1±3/3) انتخاب شدند. تمام گاوها با استفاده از پروتکل همزمانی فحلی G7G تلقیح شدند. در روز 16 پس از تلقیح از تمام گاوها خونگیری و بیان ژن ISG15 اندازه‌‌گیری شد. بر مبنای نتایج ISG15 گاوهایی که مرگ و میر رویانی در آن‌‌ها اتفاق افتاده شناسایی شدند(14 راس). سپس با استفاده از دستگاه Real-Time PCR بیان نسبی ژن‌‌های مرتبط با پروتئین‌‌های شوک حرارتی(HSP27، HSP40، HSP60، HSP70 و HSP90) بین گاوهای سالم و گاوهای دارای مرگ و میر اولیه رویانی مورد بررسی قرار گرفتند. از ژن بتا اکتین به عنوان ژن استاندارد در این پژوهش استفاده شد. مقایسه بین دو گروه با استفاده از آزمون t انجام شد. نتایج نشان داد بیان نسبی ژن ISG15 در گاوهای آبستن به‌‌طور معنی‌‌داری بیشتر از گاوهای دارای مرگ و میر اولیه رویانی بود(6/6 برابر). در بین پروتئین‌‌های شوک حرارتی بیان نسبی ژن‌‌های HSP27 وHSP60 تفاوتی بین گاوهای آبستن و گاوهای دارای مرگ و میر اولیه رویانی نداشت(05/0<P). بیان نسبی ژن‌‌های HSP40،HSP70 و HSP90 در گاوهای آبستن به‌‌طور معنی‌‌داری کمتر از گاوهای دارای مرگ و میر اولیه رویانی بود(به ترتیب7/4، 6/3 و 2/5 برابر). به‌‌طور کلی نتایج پژوهش حاضر نشان داد در بین اعضای خانواده HSP، تنها HSP40، HSP70 و HSP90 با مرگ و اولیه رویانی در گاوهای شیری در ارتباط بودند.