فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

< p>آسپرومازین در حیوانات کاربرد آرام‌بخشی داشته و بدون هیچ گونه اثرات قابل توجهی در دام‌های اهلی استفاده می‌شود. در حیات وحش آسپرومازین برای خزندگان، دوزیستان و پستانداران کوچک توصیه شده است ولی برای جربیل‌ها منع مصرف دارد. هدف از این مقاله بررسی علل احتمالی مرگ در یک راس کل بود. یک راس کل حدودا 5 ساله بدون هیچ گونه سابقه‌ای از بیماری و بدون رعایت استانداردهای حمل و نقل مختص این گونه، به پست قرنطینه سفید کوه خرم آباد انتقال داده شد. در بدو امر حیوان علائم شدید اضطراب و بی قراری، افزایش تعداد و عمق تنفس داشت. به منظور آرام کردن حیوان 2 میلی‌گرم آسپرومازین تجویز شد. بعد از حدود 15 دقیقه حیوان تلف شد. در کالبد گشایی حیوان عوارضی از ضربه در ناحیه فک و چشم، ادم و پرخونی ریوی، پرخونی و خونریزی در نای، خونریزی در اندوکارد قلب و پرخونی مننژ مشاهده شد. ارزیابی‌های هیستوپاتولوژیکی پرخونی و خونریزی شدید ریوی، افزایش قطر دیواره ی آلوئول‌ها،  نفوذ شدید سلول‌های آماسی تک هسته ای به همراه نشت خفیف فیبرین در آلوئول ها را نشان داد. نتایج استفاده از آسپرومایزین در بز کوهی پیرنه نشان داد این ترکیب عوارض زیان بار استرس زنده‌گیری را کاهش می‌دهد. اگرچه فرصت نا کافی از شروع روند بیماری تا مرگ بروز کامل ضایعات را محدود کرد اما به نظر می‌رسد علت مرگ  فرم فوق حاد یا سندرم شوک ناشی از زنده‌گیری باشد.