ارزیابی بالینی بدفرمیهای فک و دندان در سگهای ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22092/vj.2019.126359.1584چکیده
اختلالات دهان و دندان یکی از شایعترین بیماریها درطب حیوانات کوچک به حساب میآید. علیرغم اهمیت قابل توجه بدفرمیها، اطلاعات اندکی در رابطه با فراوانی این بیماریها در جمعیت سگهای خانگی به ویژه در ایران وجود دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی فراوانی بدفرمیهای دندانی در سگهای ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان صورت پذیرفت. تعداد 111 قلاده سگ، شامل 58 قلاده سگ نر و 53 قلاده سگ ماده در محدودۀ سنی 6 ماه تا 13 سال از نژادهای مختلف مورد ارزیابی قرار گرفتند. معاینۀ دهانی انجام شد و بدفرمی، شکل سر، سن، جنس و نژاد ثبت گردید. بدفرمیهای فک و دندان در 29 قلاده از 111 قلاده (1/26 %) تشخیص داده شد. بیشترین فراوانی مربوط به کراس بات قدامی و پس از آن پروگناتیسم فک پایین بود. اگرچه به لحاظ آماری اختلاف معنیداری بین فاکتورهای سن، جنس و نژاد مشاهده نشد، اما فراوانی بدفرمیها در سگهای نر بیشتراز سگهای ماده بود. همچنین نژادهای کوچک شیوع بالاتری از بدفرمی را نشان دادند. یافتههای ما بر ضرورت بهداشت دندانی، مراقبت دندانی صحیح و ارزیابی مداوم دورهای سگها تأکید میکند. با توجه به وراثتی بودن بدفرمیها، پرورش دهندگان باید سگهای مبتلا را از برنامههای تولید مثلی حذف کنند.