تاثیر عصاره هگزانی میوه‌های زیتون و انجیر بر ایمنی‌زایی ویروس غیرفعال شده آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H9N2

نویسندگان

1 استاد،‌ گروه بیولوژی، دانشکده علوم،‌ دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 استاد، گروه بیماری های طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران،‌ایران

3 دانش آموخته رشته دکترای عمومی دامپزشکی از دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز،‌تبریز، ایران

4 دانشیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22092/vj.2019.123311.1497
چکیده

آنفلوانزای پرندگان یک بیماری بسیار واگیر ویروسی است. در حال حاضر تحت تیپ H9N2 عامل بیماری در ایران بومی است و خسارت زیادی به صنعت طیور وارد می‌کند. لذا کنترل این بیماری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. واکسیناسیون یکی از این راهکارهای کنترلی می‌باشد. روغن‌هایی که در واکسن‌های تجاری بعنوان ادجوانت استفاده می-شوند روغن‌های معدنی هستند. از مهمترین معایب این روغن‌ها، متابولیسم پایین و باقیمانده در بافت، ایجاد واکنش‌های شدید بافتی، و همچنین سرطان‌زایی آنها است. لذا محققان در تلاش هستند در واکسن‌ها بجای روغن‌های معدنی از روغن-های گیاهی بعنوان ادجوانت استفاده کنند. در مطالعه حاضر، خاصیت ادجوانتی عصاره‌ی هگزانی میوه‌های انجیر و زیتون بطور جداگانه به همراه ویروس غیرفعال آنفلوانزا تحت تیپ H9N2 در بدن 50 قطعه جوجه گوشتی تجاری در مقایسه با واکسن تجاری بررسی شد. برای ارزیابی از روش پاسخ آنامنستیک استفاده شد. نتایج نشان داد مخلوط‌ها نمی‌توانند مانع از عفونت و پاسخ آنامنستیک در پرندگان شوند. درحالی که واکسن تجاری پاسخ آنامنستیک را مهار کرد و ایمنی مناسب‌تری را ایجاد نمود. با توجه به نتایج به نظر می‌رسد که حتی نتوان بصورت جداگانه از عصاره‌های هگزانی حاصل از میوه های انجیر و زیتون به عنوان ادجوانت در تهیه واکسن آنفلوانزای طیور استفاده کرد.