اولویتبندی عوامل مؤثر بر کاهش فاصله انتظارات حسابرسی با استفاده از روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی فازی گروهی (GFAHP)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشته حسابداری موسسه آموزش عالی غیردولتی غیر انتفاعی پارسا، بابلسر
2 دانشجوی دکتری حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران
3 کارشناسی ارشد رشته حسابداری موسسه آموزش عالی غیردولتی غیر انتفاعی پارسا، بابلسری
doi
10.22034/iaar.2025.230735چکیده
فاصله بین ادراک حسابرسان از مسئولیت خود و ادراک استفادهکنندگان خدمات حسابرسی از مسئولیتهای حسابرسان، فاصلهی انتظارات حسابرسی نامیده میشود و تعیین عوامل موثر بر کاهش فاصله انتظارات حسابرسی و داشتن درک بهتر از دلایل آن به فرآیند یافتن مکانیزمهای کاهش آن کمک خواهد کرد. هدف این پژوهش اولویت بندی عوامل موثر بر کاهش فاصله انتظارات حسابرسی میباشد. بدین منظور با گردآوری اطلاعات لازم از طریق روش کتابخانهای و سپس توزیع پرسشنامه در دو مرحله، اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی، رتبهبندی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش حسابرسان، اساتید حسابداری، اعتباردهندهگان و سرمایهگذاران هستند که از بین آنها تعداد 20 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تعیین میزان اهمیت و رتبهبندی سبد عوامل اصلی و فرعی مؤثر بر کاهش فاصله انتظارات حسابرسی از روش سلسلهمراتبی فازی گروهی (GFAHP) استفاده شده است. نتایج اولویت بندی متغیرهای تحقیق نشان داده است مهمترین عامل اصلی کاهش فاصله انتظارات حسابرسی ، شاخص گزارش حسابرسی تعیین شده و شاخصهای کیفیت حسابرسی، ویژگیها و مهارت حسابرس، استانداردها و مقررات حسابداری و حسابرسی و آموزش در اولویتهای بعدی قرار دارند.