تأثیر عدالت سازمانی بر رفتار شایعهپراکنی در بین کارکنان: نقش تعدیلگری جو سازمان از منظر نظریه مبادله اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، موسسه آموزش عالی عطار، مشهد.
doi
10.22034/jipas.2022.310567.1257چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر عدالت سازمانی بر رفتار شایعهپراکنی کارکنان با در نظر گرفتن نقش تعدیلگری جو سازمانی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش، توصـیفی- پیمایشـی اسـت. با توجه جامعه آماری 500 نفری اداره کل راه و شهرسازی خراسان رضوی، بر اساس جدول کرجسی و مورگان حجم نمونه برابر با 217 نفر برآورد و با استفاده از روش نمونهگیری غیراحتمالی در دسترس نمونه مورد نظر انتخاب شد. به منظور جمعآوری اطلاعات برای آزمون فرضیات از روش میدانی با استفاده از سه پرسشنامه استانداردشده کالیت و رادل برای سنجش متغیر عدالت سازمانی، ویتک و وایلرس برای سنجش متغیر رفتار شایعهپراکنی و استمپر و مسترسون برای سنجش متغیر جو سازمان استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامهها بهترتیب از طریق تحلیل عاملی تأییدی و ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی به تأیید رسـید. بـه منظـور تحلیل دادهها نیز از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد که متغیرهای عدالت توزیعی، عدالت رویهای وعدالت تعاملی بر رفتار شایعهپراکنی تأثیر منفی و معنادار دارند اما متغیر عدالت اطلاعاتی هیچ تأثیری بر رفتار شایعهپراکنی ندارد. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که جو سازمان تأثیر متغیرهای عدالت رویهای و عدالت تعاملی بر رفتار شایعهپراکنی را تعدیل میکند. در نتیجه میتوان بیان کرد که به هر میزان کارکنان میزان دریافتی از سازمان، تعامل بالادستان با زیردستان، رویههای انجام کار و معیارهای ارتقا در سازمان را عادلانه بدانند، میزان رفتارهای شایعهپراکنی آنها در سازمان کاهش مییابد.
