تعیین میزان دوز کشنده و دوز موثر در سم مار شاخدار ایرانی

نویسندگان

1 گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.

2 دانش‌آموخته بیوشیمی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 بخش پروتئومیکس و بیوشیمی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، کرج، ایران.

doi
10.22092/vj.2018.116295.1389
چکیده

جهت تعیین میزان دوز کشنده (LD50) سم مار شاخدار ایرانی و به دنبال آن تعیین دوز موثر (ED50) پادزهر (آنتی ونوم) آن، ابتدا غلظت پروتئین‌های سم مارشاخدار به روش Lowry و با استفاده از پروتئین استاندارد BSA تعیین گردید که میزان آن برابر باµg/ml 1500 گزارش گردید. سپس برای اندازه‌گیری میزان کشندگی سم مار، در شش سطح، از موش‌های آزمایشگاهی تیپ BALB/c استرالیایی جنس ماده با وزن gr 20-18 استفاده گردید. همچنین جهت محاسبه نتایج به دست آمده از نرم‌افزار SPSS و برنامه تجزیه آماری Probit استفاده شدکه میزان آن برابر با µg/mouse 9/21 گزارش گردید وبا استفاده از مقدار LD50 به دست آمده و به وسیله مخلوط مقدارثابت سم حل شده در سالین 85 درصد و مقادیر متغیری از آنتی ونوم مونووالان میزان دوزموثر (effective dose) به دست آمد بطوری که ED50 برابر با µg/ml 395/6401 گزارش گردید.با توجه به میزان LD50 به دست آمده، مار شاخدار ایرانی جزء مارهای سمی و خطرناک محسوب می‌شود. ‏با توجه به میزان بالای ED50 بدست آمده، بهتر است از سرم پلی والان برای خنثی‌سازی سم این مار استفاده شود.