تحلیل گفتمان ضد امنیتی گروهک تروریستی جیش‌العدل (جیش‌الظلم) در سیستان و بلوچستان

نویسندگان

1 نویسندۀ مسئول: دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
چکیده

تروریسم یکی از اصلی­ترین متغیرهای تأثیرگذار بر امنیت کشورهای جهان و به­خصوص غرب آسیا است. جمهوری اسلامی ایران و به­ویژه جنوب شرق کشور نیز از این قاعده مستثنی نیست و امنیت این منطقه تحت­تأثیر مفهوم تروریسم است. گروه­های تروریستی در این مناطق، گفتمان و عملکرد خاص خود را پیگیری نموده و بر حسب آن گفتمان، یارگیری و بسیج منابع را عملی ساخته‌اند. یکی از این گروه­های تروریستی که روندی گفتمانی را در کنار عملکرد نظامی و مستقیم پیگیری می‌کند، جیش‌العدل[1] نام دارد. این نگاشته بنا بر ضرورت تبیین علمی و دقیق ناامنی­های شکل‌گرفته در مناطق شرقی جمهوری اسلامی ایران، تبیین گفتمان و عملکرد گروهک تروریستی جیش‌العدل را با استفاده از الگوی فرکلاف (2001) در دستور­کار دارد و مطالعۀ منابع تولیدشده و در اختیار گروهک را انجام خواهد داد. عملیات­های ناامن‌ساز و تروریستی این گروهک علاوه بر بسترهای عملیاتی، منشعب از گفتمان آن است و ترسیم الگوی مطلوب امنیت پایدار در این مناطق، مرحلۀ بعد از شناسایی دقیق گفتمان ضد­امنیتی این گروهک است. شیوۀ گردآوری داده‌ها در این نگاشته بر مبنای داده­های دستۀ اول گروهک و منابع کتابخانه­ای است و روش تحقیق نیز بر مبنای الگوی گفتمان انتقادی فرکلاف است. نگاشته بر این فرض مبتنی است که امر اجتماعی و ایدئولوژیک گروهک جیش‌العدل (جیش الظلم) در سطح ملی و محلی، تحت تأثیر ارزش­های واژگانی ـ گرامری و ارزش گفتمانی آن است و عملکرد ضد­امنیتی این گروهک منشعب از عناصر و ارزش­های خاص گفتمانی آن است که در ادامه شاخص‌های آن معرفی می‌شود..[1] این گروهک تروریستی در جامعۀ جهانی و امت اسلامی به­دلیل مجموعه اقدامات ضد­انسانی و دینی، تحت عنوان «جیش‌الظلم» شناخته می­شود.