تحلیل گفتمان ضد امنیتی گروهک تروریستی جیشالعدل (جیشالظلم) در سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 نویسندۀ مسئول: دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
تروریسم یکی از اصلیترین متغیرهای تأثیرگذار بر امنیت کشورهای جهان و بهخصوص غرب آسیا است. جمهوری اسلامی ایران و بهویژه جنوب شرق کشور نیز از این قاعده مستثنی نیست و امنیت این منطقه تحتتأثیر مفهوم تروریسم است. گروههای تروریستی در این مناطق، گفتمان و عملکرد خاص خود را پیگیری نموده و بر حسب آن گفتمان، یارگیری و بسیج منابع را عملی ساختهاند. یکی از این گروههای تروریستی که روندی گفتمانی را در کنار عملکرد نظامی و مستقیم پیگیری میکند، جیشالعدل[1] نام دارد. این نگاشته بنا بر ضرورت تبیین علمی و دقیق ناامنیهای شکلگرفته در مناطق شرقی جمهوری اسلامی ایران، تبیین گفتمان و عملکرد گروهک تروریستی جیشالعدل را با استفاده از الگوی فرکلاف (2001) در دستورکار دارد و مطالعۀ منابع تولیدشده و در اختیار گروهک را انجام خواهد داد. عملیاتهای ناامنساز و تروریستی این گروهک علاوه بر بسترهای عملیاتی، منشعب از گفتمان آن است و ترسیم الگوی مطلوب امنیت پایدار در این مناطق، مرحلۀ بعد از شناسایی دقیق گفتمان ضدامنیتی این گروهک است. شیوۀ گردآوری دادهها در این نگاشته بر مبنای دادههای دستۀ اول گروهک و منابع کتابخانهای است و روش تحقیق نیز بر مبنای الگوی گفتمان انتقادی فرکلاف است. نگاشته بر این فرض مبتنی است که امر اجتماعی و ایدئولوژیک گروهک جیشالعدل (جیش الظلم) در سطح ملی و محلی، تحت تأثیر ارزشهای واژگانی ـ گرامری و ارزش گفتمانی آن است و عملکرد ضدامنیتی این گروهک منشعب از عناصر و ارزشهای خاص گفتمانی آن است که در ادامه شاخصهای آن معرفی میشود..[1] این گروهک تروریستی در جامعۀ جهانی و امت اسلامی بهدلیل مجموعه اقدامات ضدانسانی و دینی، تحت عنوان «جیشالظلم» شناخته میشود.