طراحی مدل جبران خدمت کارکنان در بخش دولتی ایران
نویسندگان
1 استاد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران
2 استاد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران
3 دانشآموخته دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران
doi
10.22034/mr.2021.450چکیده
این تحقیق در چارچوب پژوهشی تحلیلی ـ اکتشافی و با بهرهگیری از رهیافت نهادی، مدلی را برای بهبود نظام جبران خدمت در بخش دولتی ایران ارائه میکند. برای این منظور نقطه عزیمت خود را مطالعات اکتشافی از طریق تحلیل دادههای آرشیوی قرار داده، سپس با بهرهگیری از مدل تحلیل مقایسهای اصول عام جبران خدمت را از طریق مطالعه تطبیقی هشت کشور استخراج میکند، و در گام سوم، اهم نارساییهای جبران خدمت در بخش دولتی ایران را با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون مورد تبیین قرار میدهد. این تحقیق مقطعی و در حیطه پارادایم تفسیرگرایی تعریف میشود. منابع دادهها عبارت از مصاحبه، اسناد، منابع تاریخی، روزنامهها و سایر رسانههاست. مصاحبهها بهصورت نیمهساختاریافته و از مطالعه اسناد مکتوب برای جمعآوری دادهها استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق نهادهای رسمی و قوانین و مقررات حاکم بر نظام جبران خدمت کارکنان و قلمروی تحقیق دستگاههای اجرایی حاکم بر بخش دولتی ایران است.در این مدل که ترکیبی از روش رتبهبندی و طبقهبندی مشاغل است، اقتضائات دستگاههای اجرایی کشور مورد توجه قرار گرفته است. تعیین حداقل معیشت برای همه کارکنان، تعیین حقوق شغل در سه سطح کارکنان، مدیران ارشد اجرایی و مقامات کشور، تعیین سقف حقوق و مزایا، و وضع قواعد کنترلکننده؛ ازجمله ویژگیهای درونی مدل پیشنهادی است. ارائه کاربستهای سیاستی برای تقویت و کنترل عوامل زمینهای نظیر اصلاح و تقویت سازوکارهای ایجاد شفافیت، کنترل و نظارت بر اعتبارات و پرداختهای بخش عمومی، اصلاح ساختارهای مدیریتی، حقوقی و قانونی مؤثر بر این حوزه، از دیگر ویژگیهای مدل پیشنهادی است.