اثر تعدیل‌کنندۀ احساس سرمایه‌گذار بر رابطۀ میان واریانس شرطی و بازده سهام با مقایسه مدل پنجرۀ گردشی. رویکرد نمونه‌برداری داده‌های آمیخته، مدل‌های گارچ

نویسندگان

1 استایار حسابداری ،گروه حسابداری، واحدپرندک، دانشگاه غیر انتقاعی، ساوه،ایران

2 استادیار،گروه حسابداری، واحد‌ مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان،ایران

doi
10.22034/iaar.2025.222686
چکیده

هدف این پژوهش ارائه مدلی مبتنی بر احساس سرمایه‌گذار و رابطه میان واریانس شرطی و بازده سهام با مقایسه مدل پنجرۀ گردشی. رویکرد نمونه‌برداری داده‌های آمیخته، مدلهای گارچ و گارچ نامتقارن می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش را شرکت­های پذیرفته­شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل می‏دهد که بر اساس روش حذفی سیستماتیک، تعداد 112 شرکت طی سال­های 1400-1394 به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شده است.روش گردآوری ‏اطلاعات به‌صورت کتابخانه­ای و میدانی می­باشد. تجزیه‌وتحلیل داده­ها با استفاده از مدل رگرسیونی چندمتغیره ارائه شده در پژوهش به کمک نرم افزار‏استتا و ایویوز انجام شد. نتایج حاصل از آزمون فرضیات ‏پژوهش نشان داد که رابطه بین واریانس پیش‌بینی شده سهام و میانگین بازده سهام رابطه مثبت و معنی‌داری داشتند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده مشاهده گردید که واریانس شرطی بازده سهام که از روش گارچ و نمونه برداری داده های آمیخته  حاصل شده است تحت‌تأثیر احساس سرمایه‌گذار شدت پذیرفته است. اثر تعدیلگری احساس سرمایه‌گذار به این صورت بود که منجر به افزایش اثر مثبت واریانس پیش‌بینی شده آتی بر میانگین سهام بود. ازاین‌رو، واریانس پیش‌بینی  شده و نشده بازده سهام بر روی میانگین بازده سهام  تحت‌تأثیر احساسات سرمایه‌گذار نیزبا استفاده از مدل گارچ و رویکرد نمونه برداری داده های آمیخته مورد تایید قرار گرفته ولی با مدل پنجره گردشی و مدل گارچ نامتقارن مورد تایید قرار نگرفته است.