زمینهها و راهکارهای کاهش وابستگی بودجه دولت به نفت
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی (نویسنده مسئول)
2 سرپرست دفتر مطالعات بخش مالیه عمومی، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
3 استادیار گروه آموزشی مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/mr.2021.434چکیده
بسیاری از کشورهای صادرکننده نفت در واکنش به چالشهای ناشی از وابستگی به درآمدهای نفتی اقدامات مختلفی را در پیش گرفتهاند که وضع قواعد مالی یکی از آنهاست. در ایران نیز قواعد مالی مختلفی برای کاهش وابستگی بودجه دولت به نفت عمدتاً در قالب قوانین برنامههای توسعه پنجساله به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است. بررسیهای انجام شده در تحقیق حاضر نشاندهنده ضعف در مبانی نظری قواعد مالی وضع شده و موفق نبودن در دستیابی به اهداف مورد نظر این قواعد مالی است. سازوکار ورود منابع نفتی به بودجه و باز بودن راه برای تغییر نرخ ارز در تراز کردن منابع و مصارف بودجه و نبود انگیزه کنترل مخارج در دولت و مجلس شورای اسلامی را میتوان بهعنوان عوامل اصلی شکست قواعد مالی در ایران عنوان کرد. با در نظر گرفتن تجربیات قبلی کشور در وضع قواعد مالی و با فرض وجود اراده برای تجدید ساختار بودجه دولت و نفت، این مقاله به ارائه چارچوبی برای تنظیم قاعده مالی برای کاهش وابستگی بودجه دولت به منابع حاصل از نفت پرداخته و برمبنای دادههای عملکرد بودجه در طول دوران برنامههای پنجساله چهارم و پنجم توسعه (1394-1384) شبیهسازی انجام شده است. اساس این پیشنهاد، کنترل کسری بودجه بدون نفت است و قاعده مالی پیشنهادی مقاله حاضر، وابسته کردن رشد سمت مصارف به رشد سمت منابع غیرنفتی در بودجه است. مطابق شبیهسازی انجام شده درصورت تصویب و رعایت این قاعده، کسری تراز عملیاتی 58 هزار میلیارد تومانی در پایان برنامه پنجم توسعه به مازاد تراز عملیاتی حدود 10 هزار میلیارد تومانی تبدیل میشد و هزینههای دولت نیز در سقف حدود 102 هزار میلیارد تومان کنترل میشد.