سناریوهای سیاست خارجی عراق در قبال جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 گروه علوم سیاسی، سیاست‌گذاری عمومی، دانشکدۀ علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 نویسنده مسئول: گروه علوم سیاسی، اندیشۀ سیاسی، دانشکدۀ علوم سیاسی، استادیار و عضو هیئت علمی دانشکدۀ علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی‌، واحد تهران مرکزی‌، تهران، ایران

doi
چکیده

برای درک رویکردهای یک کشور در چهارچوب سیاست خارجی وجود داده‌های مهمی نظیر کمیت و کیفیت حضور بازیگران خارجی، تکامل یا وجود نقایص در ساختار حقوقی‌‌ ـ حاکمیتی، طرز تفکر نخبگان سیاسی، نحوۀ قشربندی‌های اجتماعی و سیاسی، موقعیت ژئوپلیتیکی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچری ضروری است. درمورد سیاست خارجی عراق در قبال جمهوری اسلامی ایران نیز علاوه بر داده­های یاد شده­، موضوعاتی دیگر نظیر منازعات ارضی و مرزی با همسایگان، اشتیاق بیش از حد برای رهبری جهان عرب و ایفای «نقش بزرگ یا متناسب» در حل مسائل منطقه، تمایلات استراتژیک برای فعالیت ملموس در حوزۀ خلیج ‌فارس و رهایی از تنگنای ژئوپلیتیکی­، تأثیرگذار است. امریکایی‌ها پس از اشغال عراق در سال 2003­، تلاش بسیاری کرده­اند تا حلقه‌های تصمیم‌گیر در سیاست خارجی عراق را تحت­الشعاع خواسته­های خود قرار دهند، این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران با دارا بودن عناصر قدرت نرم در عراق، توانایی بیشتری دارد که رفتارهایش در نظر دولت و جامعۀ عراق، مشروع­تر جلوه نماید. پژوهش پیش رو، تلاش دارد ضمن اشاره به

کلیدواژه‌ها