سناریوهای سیاست خارجی عراق در قبال جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، سیاستگذاری عمومی، دانشکدۀ علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: گروه علوم سیاسی، اندیشۀ سیاسی، دانشکدۀ علوم سیاسی، استادیار و عضو هیئت علمی دانشکدۀ علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
چکیده
برای درک رویکردهای یک کشور در چهارچوب سیاست خارجی وجود دادههای مهمی نظیر کمیت و کیفیت حضور بازیگران خارجی، تکامل یا وجود نقایص در ساختار حقوقی ـ حاکمیتی، طرز تفکر نخبگان سیاسی، نحوۀ قشربندیهای اجتماعی و سیاسی، موقعیت ژئوپلیتیکی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچری ضروری است. درمورد سیاست خارجی عراق در قبال جمهوری اسلامی ایران نیز علاوه بر دادههای یاد شده، موضوعاتی دیگر نظیر منازعات ارضی و مرزی با همسایگان، اشتیاق بیش از حد برای رهبری جهان عرب و ایفای «نقش بزرگ یا متناسب» در حل مسائل منطقه، تمایلات استراتژیک برای فعالیت ملموس در حوزۀ خلیج فارس و رهایی از تنگنای ژئوپلیتیکی، تأثیرگذار است. امریکاییها پس از اشغال عراق در سال 2003، تلاش بسیاری کردهاند تا حلقههای تصمیمگیر در سیاست خارجی عراق را تحتالشعاع خواستههای خود قرار دهند، این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران با دارا بودن عناصر قدرت نرم در عراق، توانایی بیشتری دارد که رفتارهایش در نظر دولت و جامعۀ عراق، مشروعتر جلوه نماید. پژوهش پیش رو، تلاش دارد ضمن اشاره به