تأثیر نفی علت غایی در علم سکولار
نویسندگان
1 استادیار کلام، موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، ایران.
doi
10.22034/qabasat.2025.728729چکیده
علم سکولار مبانی فلسفی متعددی دارد. از جمله مبانی هستیشناختی آن، نفی علت غایی و غلبه رویکرد مکانیکی نسبت به انسان و جهان است. مسئله اصلی این مقاله آن است که تأثیر این مبنا را در فرایند سکولارشدن علوم جدید بررسی کند. این مقاله که با روش توصیفی-تحلیلی سامان یافته است، نشان میدهد کنارنهادن علت غایی، مهمترین تأثیر را در علم سکولار داشته است. با آنکه بسیاری از دانشمندان مدرن نقش خداوند به عنوان علت فاعلی را پذیرفتند، انکار خدا به مثابه علت غایی جهان، تأثیر جدی در کنارنهادن مفاهیم داشت. نفی علت غایی از سویی تحت تأثیر جایگزینی نگرش فرانسیس بیکن در تعیین هدف علم، اصالت ریاضیات و تفسیر نادرست از علیّت است؛ از سوی دیگر زمینهساز دئیسم، جبرگرایی، پوچگرایی، تضعیف ارزشهای اخلاقی و باورهای الهیاتی میشود که هر کدام از این پیامدها به شکلی در سکولارسازی علوم نقش جدی دارند. اشکالات منطقی و معرفتشناختی نفی علت غایی از دیگر دغدغههای این مقاله است.