ارزیابی پایداری منابع آب زیرزمینی دشت ورامین با تاکید بر شاخصهای پایداری
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2026.49892.2520چکیده
ارزیابی تاب آوری آبخوانها بر اساس شاخصهای تابآوری منابع آب، برای حفاظت آبخوانها در برابر رخدادهای آینده ضروری است. در پژوهش حاضر از شاخصهای تاب آوری برای ارزیابی تاب آوری منابع آبزیرزمینی دشت ورامین در برابر تنشها و آسیبهای وارده، استفاده شده است. بدین منظور شاخص هیدروژئولوژی کمی و شاخصهای محیط زیستی مدل مفهومی DPSIR به کار گرفته شده است. همچنین برای ارزیابی آسیب پذیری آبخوان ورامین از روش DRASTIC استفاده شده است. نرخ بندی و تلفیق لایه های اطلاعاتی در محیط GIS انجام شده، سپس نقشه آسیب پذیری ذاتی و نقشه خطرپذیری به دست آمده است. تاب آوری نهایی شاخص هیدروژئولوژی کمی و شاخص محیط زیستی توسط روش میانگین گیری وزنی AHP مورد ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به نقشه آسیب پذیری، بخشهای شمال شرقی، مرکزی و بخشی از غرب دشت آسیب پذیری بالایی دارند و در بخشهای شمال غربی، شرقی و جنوبی پتانسیل آلودگی کمتر است. نقشه خطرپذیری آبخوان نیز نشان می دهد که بخشهای زیادی از غرب، مرکزی و شمال شرقی گستره آبخوان دارای خطرپذیری بالایی است. ارزیابی آبخوان دشت ورامین با استفاده از نتایج به دست آمده از شاخص هیدروژئولوژی کمی و شاخص محیط زیستی، بیانگر آن است که این آبخوان از نظر تاب آوری در وضعیت غیرتاب آور قرار دارد و نیازمند اقدامات سریع مدیریتی برای حفاظت از منابع آبزیرزمینی است.