مطالعه زمینشیمی، میانبارهای سیال و ایزوتوپهای پایدار در محدوده اکتشافی شمال ورزنه: کانهزایی نوع اپیترمال سولفیداسیون بالا
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2025.48633.2493چکیده
محدوده اکتشافی شمال ورزنه، در بخش میانی کمان ماگمایی ارومیه - دختر واقع شده است. سنگهای میزبان این محدوده شامل واحدهای آذرین ائوسن هستند که تحت تأثیر سیالات گرمابی دستخوش دگرسانیهای سیلیسی، رسی و پروپیلیتی شده است. تحلیلهای زمینشیمیایی و میانبارهای سیال نشاندهنده شوری متوسط (31/7 تا 76/15 درصد وزنی معادل نمک طعام) و دماهای بین 160 تا 511 درجه سانتیگراد است. بررسی ایزوتوپی اکسیژن (δ18O) و گوگرد (δ34S) منشأ ترکیبی سیالات ماگمایی و جوی را تأیید کرده و نقش فرآیندهای جوشش و اختلاط سیال در نهشت فلزات را نشان میدهد. کانههای اصلی سولفیدی در این کانسار شامل پیریت، کالکوپیریت، انارژیت و اسفالریت است. این کانهها در همراهی با نهشت طلا، نقره و فلزات پایه، عمدتاً در شرایط دمای پایین و فشار هیدرواستاتیک و در امتداد شکستگیها و ساختارهای اصلی منطقه تشکیل شدهاند. این ویژگیها نشاندهنده کانهزایی از نوع اپیترمال سولفیداسیون بالا بوده که همراه با شواهد ساختاری، نقش کلیدی کنترلهای ساختاری در کنترل و توزیع کانهزایی را تأیید میکند.