واکاوی نسلهای دگر ریختی در بازمانده تتیس کهن در حدفاصل گسلهای خزر و البرز (منطقه کردکوی ـ گلوگاه) با استفاده از فنون زمین اطلاعاتی
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2025.48261.2482چکیده
منطقه مورد بررسی در دامنه شمالی البرز خاوری، حدفاصل گسلهای خزر - شمال البرز واقعشده و دربرگیرنده حداقل چهار گسل رانده اصلی با روند خاوری - باختری تا روند شمال شمالخاوری- جنوب جنوبباختری است. مهمترین گسلهای منطقه، گسلهای خزر، درازنو، رادکان و بالازرندین است که دارای سازوکار حرکتی راندگی میباشند. بررسی جهت راندگی این گسلها نشان میدهد که گسلهای خزر و درازنو با شیب رو به جنوب، شرایط برای راندگی رو به شمال را مهیا نموده و گسلهای رادکان و بالازرندین شیب رو به شمال دارند و راندگی رو به جنوب در آنها رخداده است. بررسی محورهای حرکتی نشان داد که سه نسل حرکت در منطقه به وقوع پیوسته است: (1) نسل حرکتی رو به جنوب که در دگرگونههای بازمانده تتیس کهن ثبت و آنها را میتوان بهعنوان نسل اول حرکت در نظر گرفت، (2) محور حرکتی رو به شمال در حدفاصل گسلهای درازنو- رادکان- بالازرندین که میتوان بهعنوان نسل دوم حرکتی معرفی نمود. همچنین ساختارهای فراجسته فشاری که سبب برخاستگی در منطقه شده و در اثر فعالیت همزمان گسلهای پسرانده و راندگی ایجاد شده است، (3) آخرین نسل حرکتی شناساییشده با سن کواترنری بر روی گسل خزر رخداده و دارای حرکتی رو به شمالخاور بوده است.