واکاوی نسل‌های دگر ریختی در بازمانده تتیس کهن در حدفاصل گسل‌های خزر و البرز (منطقه کردکوی ـ گلوگاه) با استفاده از فنون زمین اطلاعاتی

نویسندگان
doi
10.22055/aag.2025.48261.2482
چکیده

منطقه مورد بررسی در دامنه شمالی البرز خاوری، حدفاصل گسل­های خزر - شمال البرز واقع‌شده و دربرگیرنده حداقل چهار گسل رانده اصلی با روند خاوری - باختری  تا روند شمال شمال­خاوری- جنوب­ جنوب­باختری است. مهم­ترین گسل­های منطقه، گسل­های خزر، درازنو، رادکان و بالازرندین است که دارای سازوکار حرکتی راندگی می­باشند. بررسی جهت راندگی این گسل­ها نشان می­دهد که گسل­های خزر و درازنو با شیب رو به جنوب، شرایط برای راندگی رو به شمال را مهیا نموده و گسل‌های رادکان و بالازرندین شیب رو به شمال دارند و راندگی رو به جنوب در آن‌ها رخ­داده است. بررسی محورهای حرکتی نشان داد که سه نسل حرکت در منطقه به وقوع پیوسته است: (1) نسل حرکتی رو به جنوب که در دگرگونه­های بازمانده تتیس کهن ثبت و آن‌ها را می­توان به‌عنوان نسل اول حرکت در نظر گرفت، (2) محور حرکتی رو به شمال در حدفاصل گسل­های درازنو- رادکان- بالازرندین که می­توان به‌عنوان نسل دوم حرکتی معرفی نمود. همچنین ساختارهای فراجسته فشاری که سبب برخاستگی در منطقه شده و در اثر فعالیت هم­زمان گسل­های پس­رانده و راندگی ایجاد شده است، (3) آخرین نسل حرکتی شناسایی­شده با سن کواترنری بر روی گسل خزر رخ‌داده و دارای حرکتی رو به شمال­خاور بوده است.