ارزیابی تأثیر هیدروژئولوژیک حفاری تونل انتقال آب طالقان بر آبدهی چشمه‌ها

نویسندگان
doi
10.22055/aag.2024.47486.2463
چکیده

پیش‌بینی نادرست کاهش آبدهی چشمه‌ها در اثر حفر تونل می‌تواند چالش‌های اجتماعی، فنی، اقتصادی و زیست‌محیطی ایجاد کند. ازاین‌رو، در این تحقیق تأثیر حفاری تونل انتقال آب طالقان - مقطع شرقی - بر چشمه‌های اطراف با روش‌های DHI و TIS بررسی شده است. مطالعه‌ای بر روی 23 چشمه اطراف تونل انجام شد. در روش DHI، متغیرهای مختلفی مانند فراوانی شکستگی، نفوذپذیری توده سنگ، ضخامت روباره، شعاع زون پلاستیک، برخورد با گسل‌های اصلی، نوع چشمه و فاصله چشمه از تونل در یک مدل کاملاً جفت شده ادغام شدند. همچنین مدل TIS بر اساس چهار پارامتر مهم شامل حجم آب ورودی به سمت تونل، فاصله چشمه و تونل، ارتباط هیدرولیکی و پتانسیل تغذیه آبخوان ادغام شد. نتایج نشان داد که بر اساس روش TIS هیچ منبع آبی به‌طور کامل خشک نخواهد شد، درحالی‌که در روش DHI، هفت چشمه در منطقه مورد مطالعه خشک خواهند شد. در کل، نتایج نشان می‌دهد که روش DHI شرایط بحرانی‌تری را نسبت به روش TIS در نظر می‌گیرد. درنهایت، با توجه به اهمیت پیش‌بینی تأثیر تونل بر منابع آبی اطراف، استفاده ترکیبی از روش‌های DHI و TIS پیش از حفاری تونل‌های انتقال آب پیشنهاد می‌شود.