تغییر سبک دگرشکلی در پهنه گذر از گوشته به پوسته در افیولیت‌های شمال‌غرب خوی

نویسندگان
doi
10.22055/aag.2022.40767.2296
چکیده

افیولیت‌ها به عنوان باقیمانده‌ای از پوسته اقیانوسی شامل بخش‌های فوقانی گوشته و زیرین پوسته هست که مرز بین این دو قسمت اصلی بر ناپیوستگی موهو منطبق می‌باشد. افیولیت خوی در شمال‌غرب ایران بخش باقیمانده پوسته اقیانوسی نئوتتیس می‌باشد. با توجه به اینکه افیولیت‌ها در بسیاری از موارد میزبان کانی‌های ارزشمندی همچون کرومیت می‌باشد شناسایی بخش‌های مختلف آن دارای اهمیت می‌باشد. در این پژوهش از مطالعات ساختاری در مقیاس ریز و رخنمون به منظور مستند کردن تغییرات سبک دگرشکلی در گذر از واحدهای گوشته به پوسته استفاده شده است. همچنین از روش‌های مبتنی بر سنجش از دور همچون ترکیب‌های مختلف باندی و روش‌های آنالیز مولفه‌های اصلی جهت تفکیک واحدهای سنگی با منشا گوشته از پوسته استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داده که در محدوده مورد مطالعه برای جداسازی واحدهای هارزبورژیتی و دونیتی گوشته از گابرو‌ها و بازالت‌ها استفاده از تکنیک‌های سنجش از دور همچون ترکیب باندی و آنالیز مولفه‌های اصلی بسیار کارساز است. همچنین در محدوده مورد مطالعه گذر از پوسته به گوشته همراه با تغییر سبک دگرشکلی است. در واحدهای متعلق به گوشته پهنه‌های برشی شکل‌پذیر با راستای شمال-غرب - جنوب‌شرق گسترش یافته که سبب شکل‌گیری واحدهای آمفیبولیتی با ساختار میلونیتی شده است. کانی‌های پیروکسن در این واحدها طویل شده‌اند و ریز‌چین‌ها گسترش فروان دارند. در واحدهای پوسته پهنه‌های گسلی شکنا با راستای شمال‌شرق-جنوب‌غرب شکل گرفته است. با توجه کنار هم قرار دادن شواهد فوق در محدوده خوی در دو منطقه برونزد یافته است که متعلق به نسل‌های مختلف افیولیت می‌باشد