فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سنگ‌های گرانیتوئیدی کاربرد وسیعی در بسیاری از پروژه های عمرانی داشته و بررسی ریزترک‌های موجود و یا القاء شده در آن‌ها موضوع پژوهش‌های متعددی بوده است. از آنجایی که ویژگی‌های حرارتی یک سنگ متأثر از ویژگی های حرارتی تمام کانی‌های تشکیل دهنده سنگ است، بررسی مقاطع میکروسکپی برآیند آن‌ها را به‌صورت تشکیل ریزترک نشان می‌دهد. در این مطالعه، در سه نمونه گرانیتوئید درشت‌دانه با استفاده از حرارت در کوره و سپس شوک با آب سرد، القاء ریزترک انجام‌گرفته است. توسعه ریزترک‌ها در نمونه‌ها در حالت تازه و پس از شوک حرارتی در دماهای 250 و 450 و 650 و 850 درجه سانتی گراد با استفاده از نمونه‌هایماکروسکوپی مغزه، بررسی مقاطع نازک میکروسکپی، تصاویر SEM و اندازه‌گیری دانسیته ترک در سه جهت فضایی عمود بر هم در نمونه‌ها برآورد شد. بررسی مقاطع میکروسکپی نشان داد یکنواختی اندازه دانه‌ها و تنوع مرزها باعث عدم گسترش شبکه ریزترک می‌گردد. وجود برخی کانی‌ها مانند میکا و آمفیبول تأثیر خاص بر نحوه توسعه ترک‌ها دارند به نحوی که غالبا منشا یا پایان ریزترک هستند. بررسی دانسیته ترک نشان داد، انواع ریزترک‌ها (درونی و مرزی و سراسری) در نمونه‌های مختلف به شیوه متفاوتی توسعه می‌یابند که از سن مطلق سنگ نیز تأثیر می‌پذیرد. گرانیتوئید‌ها با میانگین اندازه ذرات 5 میلی‌متر مقاومت بهتری در برابر توسعه ترک داشتند. بافت میرمیکیتی باعث تسریع توسعه ریزترک‌های سراسری می‌گردد. کانی پلاژیوکلاز کمترین و کانی ارتوکلاز بیشترین تعداد ریزترک‌ها را پس از شوک حرارتی داشتند. در شوک‌های حرارتی 250 و 450 درجه توسعه ریزترک‌ها متأثر از تخلخل نیز می‌باشد.