پیشبینی مناطق مستعد تغذیه آبهای زیرزمینی بر اساس مدل حداکثر آنتروپی
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2020.29115.1967چکیده
در این پژوهش پتانسیل پهنه های دارای قابلیت نفوذ برای تغذیه آبهای زیرزمینی بااستفاده از مدل حداکثر آنتروپی در حوزه آبخیز ماربره در شرق لرستان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه براساس آزمون جک نایف نشان میدهد که مهم ترین فاکتورهای تاثیر گذار در پیش بینی نواحی دارای پتانسیل نفوذ، بافت خاک و سنگشناسی می باشند و فاکتور انحنای سطح و شاخص رطوبت توپوگرافیکی تاثیر کمی دارند. نتایج مدل آنتروپی حداکثر نشان داد که بیشترین پتانسیل نفوذ در قسمتهای میانی حوزه که مناطق دشتی با درصد شیب کم، بافت عمدتا شنی ودارای رسوبات کواترتری میباشند، مشاهده میشود. مناطق با نفوذذیری بسیار زیاد، 7/0 کیلومتر مربع (02/0 %) از کل منطقه مورد مطالعه را در بر میگیرد. در حالی که منطقه با نفوذذیری زیاد، متوسط و کم به ترتیب 4/78 km2 (1/3 %) 2/18 km2 (7/0%) و 5/262 km2 (18/96%) را در بر می گیرد. دقت و توانایی مدل پیش بینی پتانسیل نفوذ براساس شاخصهای مختلف صحت سنجی از خوب تا عالی ارزیابی شد. با توجه به نتایج بدست آمده، مناطق دشتی حوزه ماربره، مستعد نفوذپذیری بوده و با مدیریت میزان رواناب و سیلابهای ناشی از بارشها و ذوب برف، میتوان به تقویت منابع آب زیرزمینی کمک نمود. انتظار میرود.