بهبود ارزیابی پتروفیزیکی مخزن آسماری با استفاده از روش توموگرافی میانچاهی در یکی از میادین نفتی جنوب غرب ایران
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2020.34099.2131چکیده
در این مطالعه مخزن آسماری در 39 حلقه چاه یکی از میادین نفتی جنوب غربی زاگرس، واقع در فروافتادگی دزفول با استفاده از روش توموگرافی میانچاهی دادههای نگار گاما و دادههای تخلخل مغزه بررسی شده است. به این منظور مدلهای دوبعدی و سهبعدی نگار گاما و تخلخل مغزه در 4 زون مخزنی سازند آسماری توسط نرمافزار پترل طراحی گردید. از میان برشهای تهیه شده نگار گاما و تخلخل از هر زون، 2 برش از بخشهای بالایی و پایینی زونها انتخاب و در کل 8 برش توموگرافی از 10 چاه کلیدی تهیه و با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج حاصل از مدلهای توموگرافی نگار گاما و تخلخل بسیار به هم نزدیک و قابل انطباق بوده و نشان میدهد بین میزان نگار اشعه گاما و تخلخل در برشهای ساخته شده سازند آسماری در چاههای مورد مطالعه یک رابطه معکوس وجود دارد. همچنین با افزایش میزان دولومیتی شدن در زونها، خصوصیات پتروفیزیکی تغییر و مقدار تخلخل افزایش یافته است. بر مبنای مدل توموگرافی میانچاهی میدان نفتی مورد مطالعه مشخص شد که زون 2 با کمترین مقدار گاما و بیشترین مقدار دولومیتی شدن، دارای تخلخل بالاتر نسبت به سایر زونها بوده و میتواند هدف اصلی چاههای تولیدی در میدان باشد. از آنجایی که مغزهگیری چاهها با هزینه و زمان زیادی همراه است، میتوان با استفاده از روش توموگرافی میانچاهی به نتایج بسیار نزدیک و دقیق به دادههای مغزهگیری چاه دست یافت. بنابراین پیش از اقدام به افزایش حفاریها در منطقه، برای کسب اطلاعات کلی، انجام مطالعات توموگرافی میتواند بسیار مفید باشد.