بررسی اثر عوامل ساختاری بر پهنهبندی مخاطرات زمینشناسی در منطقه وطن- فارسیان
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2021.35594.2178چکیده
یکی از پر مخاطراتترین مناطق استان گلستان، منطقه وطن-فارسیان میباشد که به عنوان مورد مطالعاتی انتخاب شده است. عمدهترین مخاطرات شامل: خطر گسلش، خطر زلزله، خطر زمینلغزش، خطر انواع حرکات دامنهای (ریزش، خزش و سنگافتان) و خطر انواع فرسایش (خندقی، هوازدگی، شیبی و رودخانهای) میباشند. با کمک تصاویر ماهوارهای و کنترلهای زمینی، ساختارهای زمینشناسی و همچنین محل و گسترش جغرافیایی انواع مخاطرات مشخص شده و سپس این لایههای اطلاعاتی در محیط GIS بر روی ساختارها قرار داده شدند و نسبت به ارتباطسنجی مخاطرات با این ساختارها اقدام گردید. نتایج نشان داد که بیشترین چگالی شکستگیها مربوط به زونهای گسلش در گسلهای فارسیان، سوسرا و رحیمآباد میباشد. عمده کانونهای زلزله بر گسلهای تیلآباد، سوسرا و فارسیان قرار گرفتهاند. اکثر زمینلغزشها به صورت نواری شرقی- غربی در حد فاصل بین دو گسل تیلآباد و سوسرا قرار میگیرند. عمده سنگافتانها در زونهای گسلیده قشلاق و وطن رخ دادهاند. بیشتر ریزشها نیز در زونهای گسله مشاهده هستند. اما خزشها ارتباط کمی با زونهای گسله سوسرا و رحیمآباد نشان میدهند. هوازدگی در زونهای خردشده گسلهای قشلاق و فارسیان قابل مشاهده هستند. فرسایش شیبی نیز در پای صخرههای گسلیده دیده میشوند. فرسایش رودخانهای ارتباط مستقیمی با گسلها ندارند. به این ترتیب این پژوهش نشان میدهد که عوامل ساختاری به صورت مستقیم یا غیر مستقیم بر ایجاد و یا تعیین محدودههای مخاطرات زمینی تاثیرگذار میباشند.