بررسی زمین شناسی، کانی‌شناسی و مطالعات سیالات درگیر، محدوده‌ی معدنی آنتیموان بندان - نیگنان (خراسان جنوبی)

نویسندگان
doi
10.22055/aag.2020.31652.2058
چکیده

محدوده‌ی معدنی آنتیموان بندان - نیگنان در زون ایران مرکزی و حد مرزی بلوک لوت و بلوک طبس واقع شده است. لیتولوژی غالب در محدوده معدنی آنتیموان بندان - نیگنان سنگ‌های آهک دگرگونی، اسلیت، ماسه سنگ و بخش اعظم منطقه رسوبات نمکی و آبرفتی می‌باشد. کانی‌زایی استیبنیت همراه با گالن، پیریت، کانی‌های اکسید و هیدروکسید آهن، کوارتز، باریت و کلسیت با بافت‌هایی مانند پرکننده فضای خالی، رگه‌ای، برشی و پراکنده در سنگ میزبان محدوده‌ی معدنی آنتیموان بندان-نیگنان می‌باشد. کانی‌زایی در محدوده ی معدنی آنتیموان بندان نیگنان در حدفاصل مرمرهای حاصل از دگرگونی سنگ آهک و دولومیت رخ داده است. نتایج به دست آمده از مطالعات ریزدماسنجی کانی کوارتز بیانگر آن است که، دمای همگن‌شدگی 150 تا 265 درجه‌ی سانتی‌گراد تشخیص داده شد، دمای ذوب آخرین بلور یخ 3/0- تا 5/7- درجه سانتی گراد است و درجه شوری 5/0 تا 11 درصد وزنی معادل نمک طعام با محدوده‌ی فراوانی 2 تا 3 وزنی معادل نمک طعام محاسبه گردیده است. با توجه به شواهدصحرایی، میکروسکوپی و دماسنجی، ژنز احتمالی محدوده‌ی معدنی آنتیموان بندان-نیگنان احتمالاً در محدوده‌ی کانسار اپی‌ترمال قرار می‌گیرد.