بررسی تحول سیال کانی ساز کانسارهای مس رگهای گرمابی: بر اساس مطالعات سیالات درگیر در منطقه چاه موسی (شمال ایران مرکزی)
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2021.34599.2152چکیده
منطقه چاه موسی در راس معدنکاری نوار آتشفشانی طرود-چاه شیرین مدت هاست به عنوان یک منبع مس شناخته شده است. واحدهای سنگی رخنمون یافته در منطقه مورد مطالعه شامل توف ها، برش های آندزیتی ، داسیتی، بازالتهای آندزیتی ، آندزیتها ، میکرو کوارتز دیوریتها و دایکهای گابرویی هستند. کربناتهای مس مواد معدنی اصلی منطقه هستند و کالکوپیریت ، اسفالریت ، گالن ، بورنیت و کوولیت کانیهای کانی های فرعی منطقه را تشکیل می دهند. دگرسانیهای غالب منطقه مورد مطالعه شامل آرژیلیک ، پروپیلیت و کلسیتی شدن هستند. این مطالعه بر روی کانیهای کوارتز و کلسیت به عنوان باطله های اصلی و همزاد کانی های سولفید انجام شده است. انتقال فلزات در سیال کانی ساز به طور عمده توسط کمپلس های های کلرید انجام شده است. علاوه بر آن، داده های یوتکتیک نشان می دهد که احتمالا دو سامانه محلول در این منطقه فعال بوده اند ، که با سامانه های H2O-NaCl-KCl و H2O-CaCl2-MgCl2 مطابقت دارند. دماسنجی دقیق انجام شده بر روی سیالات درگیر منطقه مورد مطالعه، نشان می دهد که شوری این سیال ها از 3 تا 26 درصد وزن معادل NaCl و دمای همگن شدن سیالات درگیر بین 150 تا 470 درجه سانتیگراد در تغییر است. شواهد بدست آمده نشان می دهند که کانه های سولفیدی در این منطقه در شرایط سطح دمایی و اپی ژنتیک تشکیل شده اند. این مطالعات حاکی از آن است که کانه زایی سولفیدی در این منطقه حاصل فرایندهای جوشش، سرد شدگی و اختلاط سیالات گرمابی بالارو با سیالات جوی فرورو است.