بررسی آزمایشگاهی تأثیر نفوذپذیری سازه ترکیبی آبشکن و صفحه مثلثی بر تغییرات توپوگرافی بستر در قوس180 درجه ملایم

نویسندگان
doi
10.22055/jise.2020.26828.1786
چکیده

در این مطالعه از سازه ای نوین که‌ ترکیبی از آبشکن نفوذپذیر با صفحه مثلثی است در قوس180 درجه پوشیده با بستر ماسه‌ای، با عنوان سازه ترکیبی مورد مطالعه آزمایشگاهی قرار گرفت. بدین منظور سازه ترکیبی اشاره شده به­صورت تک سازه با درصدهای مختلف (صفر(نفوذناپذیر)، 30، 50 و 70 درصد) نفوذپذیری و هر کدام در چهار شرایط هیدرولیکی مختلف ( اعداد فرود 18/0، 20/0، 22/0 و 24/0 ) آزمایش شد. در پایان هر آزمایش توپوگرافی بستر برداشت شد و محدوده چاله فرسایشی، حداکثر عمق آب شستگی و موقعیت آن از ساحل بیرونی مشخص شد. نتایج نشان داد در مقایسه با آبشکن نفوذپذیر نرخ رسوب گذاری پشت سازه‌‌ ترکیبی افزایش چشم گیری دارد و در قیاس با آبشکن های نفوذناپذیر رایج، علی رغم فرسایش و رسوب گذاری کمتر، بستر تغییر یافته در پشت سازه ترکیبی شرایط بهتری برای تشکیل ساحل جدید به وجود آورده است . از نظر فرسایش جلوی سازه، سازه ترکیبی با نفوذپذیری 70 درصد در عدد فرود 18/0 بیشترین میزان و در عدد فرود 24/0 کمترین میزان فرسایش را داشته است. نفوذپذیری‌های 30 و 50 درصد  کمترین و بیشترین میزان انتقال چاله فرسایشی به بالادست را داشتند که در بیشترین حالت برای عدد فرود24/0 به ترتیب برابر 83/1 و 79/1 برابر طول مؤثر سازه می‌باشد. هم چنین سازه های ترکیبی نفوذناپذیر و نفوذپذیر پنجاه درصد بیشترین و کمترین میزان حجم رسوب گذاری را داشتند که برای عدد فرود 24/0 به ترتیب برابر 93/4 و79/1 برابر توان سوم عمق جریان می‌باشند.