سن سنجی 40Ar/39Ar و شیمی کانی میکای سفید فنژیتی در ارتوگنایسهای چشمی صادق آباد، شمال شهرکرد (پهنه سنندج ـ سیرجان)
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2017.21608.1685چکیده
ارتوگنایسهای کمپلکس دگرگونی شمال شهرکرد بخشی از پیسنگ پان آفریکن ایران در بخش مرکزی پهنه سنندج ـ سیرجان بوده که بهصورت بلوکها و تودههای کوچک و متوسط همراه با آمفیبولیتها رخنمون دارند. کانیهای تشکیل دهنده این سنگها شامل کوارتز و فلدسپات آلکالن (بصورت پرتیت و میکروکلین)، پلاژیوکلاز، بیوتیت، میکای سفید و کلریت میباشد که میکاهای سفید به همراه بیوتیتها برگواره میلونیتی سنگ را تشکیل میدهند. آنالیزهای نقطهای انجام شده بر روی کانی میکای سفید نشان میدهد که این کانی دارای ترکیب نوع مسکویت فنژیتی هستند. سن سنجی به روش 40 Ar/ 39 Ar بر روی کانیهای میکای سفید فنژیتی این ارتوگنایس چشمی، میانگین وزنی سن سردشدگی آنها برابر با 9/0 ± 8/162 میلیون سال قبل را بدست میدهد که برابر با انتهای ژوراسیک میانی (اشکوب کالووین) است. با در نظر گرفتن ترکیب شیمیایی مسکویتهای فنژیتی، روابط ریزساختاری و ترکیب کانیشناسی سنگهای مورد مطالعه، پیشنهاد میگردد که این سن نشاندهنده زمان میلونیتی شدن و همچنین زمان دگرگونی رخساره آمفیبولیت پس از اوج دگرگونی فشار بالا میباشد.این یافتهها در ارایه یک مدل برای نرخ سربرآوری و تاریخچه حرارتی ارتوگنایسهای منطقه مورد مطالعه به عنوان بخشی از کوهزایی زاگرس کاربرد دارد.