تأثیر مدیریت های مختلف آبیاری قطرهای زیرسطحی بر بهره وری آب آبیاری، عملکرد و اجزای عملکرد نیشکر رقم CP69-1062
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2018.25258.1747چکیده
محدودیت منابع آب در دسترس در سالهای اخیر سبب توجه به استفاده از روشهای نوین آبیاری برای افزایش بهرهوری مصرف آب در بخش کشاورزی شده است . به همین منظور برای بررسی اثر مدیریتهای مختلف آبیاری قطرهای زیرسطحی بر عملکرد و اجزای عملکرد نیشکر و تعیین بهرهوری آب آبیاری، پژوهشی با سه تیمار عمق قرارگیری لولههای آبیاری ( D1 : 15 سانتیمتری ، D2 : 25 سانتیمتری و D3 : 35 سانتیمتر) و دو فاصله قرارگیری قطرهچکان ( L1 : 30 سانتیمتر و L2 : 50 سانتیمتر) در چهار تکرار، بهصورت کرتهای نواری خرد شده در قالب بلوکهای کاملا تصادفی در ایستگاه تحقیقاتی شماره یک موسسه تحقیقات و آموزش توسعه نیشکر خوزستان انجام گرفت. نتایج نشان داد از نظر عملکرد زیستتوده و بهرهوری آب آبیاری نیشکر رقم CP69-1062 تیمار D2L1 نسبت به سایر تیمارها دارای برتری بود. بیشترین عملکرد زیستتوده و بیشترین بهرهوری آب آبیاری در تولید زیستتوده نیشکر برای تیمار D2L1 حاصل شد که این مقادیر به ترتیب برابر 73/142 تن در هکتار و 8/6 کیلوگرم بر مترمکعب بود. از نظر عملکرد کیفی و عملکرد شکر تولیدی و بهرهوری آب آبیاری در تولید شکر بین تیمارهای این تحقیق در سطح پنج درصد تفاوت معنیداری وجود نداشت. با توجه به نتایج این پژوهش استفاده از عمق 25 سانتیمتر و فاصله قطرهچکان 30 سانتیمتر در روش آبیاری قطرهای زیرسطحی نیشکر در جنوب خوزستان مناسب به نظر میرسد، لیکن انجام تحقیقات بیشتر برای بررسی اثر دو فاکتور عمق و فاصله قطرهچکان برای سایر ارقام و در شرایط متفاوت پیشنهاد میشود.