ارزیابی حریم کمی و کیفی چاه های آب شرب نسبت به نیترات مطالعه موردی: دشت آسپاس شهرستان اقلید، استان فارس
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2016.12387چکیده
این مطالعه با هدف تعیین حریم کمی و کیفی و بررسی تأثیر بر چگونگی گسترش زون گیرش و حریم کمی و کیفی چاه های آب شرب دشت آسپاس انجام شده است. با بررسی آمار ماهانه 43 پیزومتر در بازه زمانی 10 ساله (89-80) ، پیزومترهای موجود در آبخوان از نظر الگوی رفتاری به 3 گروه تقسیم شده است که توزیع مکانیک این سه گروه است ، آبخوان را به 3 زون مجزا از همان تفکیک ظاهر می کند . با تجزیه و تحلیل داده های کمی و کیفی آبخوان و همچنین اطلاعات زمین شناسی ، هواشناسی ، آبشناسی و جغرافیایی جمع آوری شده ساخته شده ، مدل عددی آبخوان با استفاده از GMS نرمافزار با کد شبیه سازی MODFLOW تهیه شده است. پس از اجرای مدل ، پارامترهای هیدروژئولوژیکی آبخوان در شرایط پایدار بهینه شد و درستی آن برای شرایط ناپایدار صحت سنجی شد. با استفاده از کد MODPATH حریم کمی تمام چاههای آب موجود در محدوده مورد مطالعه وجود دارد ، شبیه سازی می شود و حرارت کمی شبیه سازی می شود بر روی خطوط همکار نیترات دشت آسپاس منطق ساخته شده است. با توجه به تغییر نیترات در محدوده زون گیرش ، حریم نهایی چاههای آب شرب تعیین شده است. نتایج بدست آمده نشان داد که گسترش زون گیرش تابع دو عامل شیب هیدرولیکی و مرزهای تغذیه نیست و با توجه به این دو عامل ، الگوی گسترش زون گیرش را تغییر می دهد. پمپاژ نیز باعث افزایش جزیی می شود عرض زون گیرش می شود.