بررسی بنای تاریخی زیگورات از دیدگاه زمینشناسی مهندسی
نویسندگان
doi
10.22055/aag.2015.11901چکیده
معبد زیگورات چغازنبیل در جنوبغرب ایران، استان خوزستان، 45 کیلومتری جنوبشرقی شهرباستانی شوش در طول جغرافیایی " 15 و O 48 شرقی و عرض جغرافیایی ، 12 و O 32 شمالی می باشد. معبد چغازنبیل که در حال حاضر تاریخ 3300 ساله ایران را از معماری تمدن ایلامی رقم میزند در قرن 13 بر روی سردارآباد در منطقه زاگرس چینخورده ساخته شده است. این بنا پس از سالیان متمادی دستخوش تغییر کرده است و همینطور از بازمانده های این بنا در دو طبقه و نیم از پنج طبقه آغاز شده است. نتایج آزمایشات شیمیایی و مکانیک خاک نشان دهنده آن است که ترکیب بافت بنای زیگورات به میزان اندک نسبت به سالهای گذشته از اثر فرسایش تغییر می کند و باعث می شود کلر ، رس و سیلت نمونه ها از اثر تماس با آب و شسته شدن کاهش و میزان سولفات خاک و ماسه افزایش یافته است و همین امر باعث فرسوده تر شدن نسبت به سالهای گذشته می شود. با توجه به نتایج آزمایشات به طور کلی مهمترین عامل تخریب معادن در حال حاضر به دلیل خشت و گلی بودن معلومات فرسایش از بارانهای منطقه وجود دارد.