ارزیابی عملکرد مدلهای سری زمانی، شبکه عصبی و سیستم استنتاج عصبی- فازی در پیشبینی خشکسالی هواشناسی (مطالعه موردی: ایستگاه سینوپتیک سمنان)
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2017.17729.1283چکیده
خشک سالی به عنوان یک بلای طبیعی نا محسوس تقریباً در تمامی اقلیم ها رخ می دهد و مشخصات آن از یک منطقه به منطقه دیگر متفاوت است. با توجه به نوسانات بیشتر در مقادیر بارندگی در بخش های جنوبی، شرقی و مرکزی ایران و در نتیجه آسیب پذیری بیشتر آن ها نسبت به پدیده خشک سالی، هدف اصلی این تحقیق یافتن مناسب ترین روش برای پیش بینی خشکسالی شهر سمنان می باشد . در پژوهش حاضر، با استفاده از روش های سری های زمانی، شبکه عصبی مصنوعی ( ANN ) و سیستم استنتاج فازی- عصبی تطبیقی ( ANFIS ) سعی شده تا مدل های مناسب برای پیش بینی خشکسالی شهر سمنان ارائه گردد. در این مدل سازی ها از داده های میانگین ماهانه شامل بارندگی، دما، حداکثر و حداقل دما، رطوبت نسبی، حداکثر و حداقل رطوبت نسبی و شاخص خشکسالی SPI طی دوره آماری 1966 تا 2013 استفاده شده است. براساس نتایج، SPI و مقادیر پیشین آن نسبت به بارش عملکرد مناسب تری را داشت. با بررسی تمامی مدل ها، مدل 6 (1،0،1)(0،0،1) ARIMA با برازش مناسب داده های SPI با کمترین مقدار جذر میانگین مربعات خطا ( RMSE برابر 442/0 در مرحله آموزش و 521/0 در مرحله آزمون) و مناسب ترین ضریب همبستگی ( R ) برابر 889/0 در مرحله آموزش و 846/0 در مرحله آزمون) به عنوان مدل برتر انتخاب شد. با استفاده از این مدل، مقادیر SPI برای 12 گام زمانی بعدی پیش بینی گردید. مدل ANFIS با مقادیر 513/0= RMSE ، 377/0= MAE ، و ضریب همبستگی ( R ) برابر 861/0 در مرحله آموزش و 518/0= RMSE ، 41/0= MAE ، و 841/0= R در مرحله آزمون و ANN با مقادیر 534/0= RMSE ، 393/0= MAE و 85/0= R در مرحله آموزش و 532/0= RMSE ، 402/0= MAE ، و 837/0= R در مرحله آزمون به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفتند.