ارزیابی فنی سیستم های آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک (AMBOO, VYR155) در شهرستان اقلید- فارس
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2017.21215.1525چکیده
دقت در طراحی و مدیریت صحیح سیستمهای آبیاری بارانی از عوامل مهم در توسعه و بهبود آنهاست. بنابراین در این پژوهش، به بررسی نحوهی طراحی، اجرا و بهرهبرداری از سیستمهای آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک در شهرستان اقلید در فارس پرداخته شد. برای این منظور، هشت سیستم بهعنوان نمونه انتخاب شد. برای ارزیابی این سیستمها از معیارهای ضریب یکنواختی کریستیانسن (CU) ، یکنواختی توزیع (DU) ، بازده پتانسیل کاربرد در ربع پایین (PELQ) ، بازده واقعی کاربرد در ربع پایین (AELQ) ، بازده کاربرد (Ea) ، بازده ترکیبی (Ec) ، تلفات تبخیر و بادبردگی (WDEL) و تلفات نفوذ عمقی (DP) استفاده شد. مقادیر متوسط شاخصهای CU ، DU ، PELQ ، AELQ ، Ea ، Ec ، WDEL و DP بهترتیب برابر 37/73، 82/61، 51/54، 31/52، 50، 1/82، 84/12 و 32/5 درصد بهدست آمد. نتایج این تحقیق بیانگر این بود که دلیل پایین بودن PELQ و AELQ مشکلات مربوط به طراحی و بهرهبرداری است. براساس نتایج، میتوان با کاهش فواصل آبپاشها، تنظیم فشار و عدم استفاده از تعداد زیاد آبپاش بهطور همزمان، یکنواختی توزیع را افزایش داد . همچنین با کاهش مدت زمان آبیاری، تلفات آبیاری کاهش و بازده ترکیبی و بازده کاربرد آب در سیستم افزایش مییابد.