استنتاج اثرات تخریبی بالاآمدگی موضعی آب زیرسطحی بر سامانههای آبفای شهری با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(مطالعه موردی شهر کرمان)
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2017.18395.1333چکیده
طی سالهای اخیر بالا آمدن تراز آب زیرسطحی در کلانشهرها چالشهای متعددی پیرامون سامانههای آب و فاضلاب شهری با اثرات تخریبی چندگانه ایجاد نموده است. این پژوهش با هدف شناسائی و وزندهی مخاطرات بالا آمدگی آب زیرسطحی کرمان بر سامانههای آبفا با رویکرد مبتنی بر تحلیل سلسله مراتبی صورت گرفته است. بدین منظور براساس تحلیل وضعیت تراز آب زیرسطحی شهرکرمان و با بررسی آیین نامهها، دستورالعملها، منابع موجود و نظرات خبرگان شاخصهای بیان گر چالشهای پیش رو در 4 سطح و 18 آسیب استنتاج گردیده است. اولویتبندی ارجحیت آسیبها براساس ماتریس مقایسه زوجی فردی و میانگینگیری هندسی وزنها برای تبدیل به ماتریس مقایسه گروهی صورت گرفته و پس از تائید نرخ ناسازگاری سطوح آسیب و زیرمؤلفههای آنها ( I<0.1 ) تحلیل وزنهای نسبی و رتبهبندی اولویت ها با تحلیل سلسله مراتبی صورت گرفت. طبق نتایج آسیبهای بهداشتی - زیست محیطی با وزن 482/0، فنی-عملکردی با وزن 265/0، سازهای فیزیکی با وزن 145/0 و هزینهای – اقتصادی با وزن 108/0 رتبهبندی گردید. زیرمؤلفههای تغییرمکان: نشست، ترک-خوردگی، تغییر شیب،جدایی اتصالات، خرابی آببندها با وزن نسبی 1/23 درصد، تغییر در کمیت و کیفیت آب و فاضلاب: نفوذ آب زیرزمینی به داخل شبکه و برعکس با وزن نسبی 3/38 درصد، نشت آلاینده ها از داخل شبکه آبفا به آب زیرزمینی و برعکس با وزن نسبی 6/30 درصد، افزایش هزینههای تصفیه اولیه و نهایی با وزن نسبی 1/32 درصد، بهعنوان بالاترین مخاطرات استنتاج گردید. تحلیل حساسیت مخاطرات نسبت به هرکدام از مؤلفهها نیز انجام شد.