بررسی کارآیی الگوریتم M5 در محاسبه حداکثر عمق چاله آبشستگی اطراف تکیهگاه پل
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2018.13543چکیده
آبشستگی صورت گرفته در اطراف تکیه گاه ها و پایه ها پدیده ای است که منجر به تخریب تعداد زیادی از پل ها گردیده است. در این تحقیق برای شبیه سازی حداکثر عمق چاله آبشستگی اطراف تکیهگاه پل از الگوریتم درختی M5 استفاده شده است. از مزایای این الگوریتم دقت بالا، سادگی و قابل فهم بودن آن است. برای ساخت و آموزش مدل از اطلاعات آزمایشگاهی منابع معتبر استفاده شد. پارامترهای مورد استفاده برای برآورد عمق آبشستگی اطراف تکیه گاه شامل فاکتور شکل و طول تکیه گاه، عمق و سرعت جریان و اندازه متوسط رسوبات بستر بوده است که بهصورت عدد فرود ذره، ضریب شکل تکیه گاه، ضریب عمق – طول تکیه گاه و ضریب شدت جریان به مدل درختی معرفی شدند. در مدل ساخته شده توسط الگوریتم M5 و پس از عملیات هرس کردن، ضریب عمق – طول تکیه گاه و ضریب شدت جریان بیشترین کاربرد را در ساختار درختی داشته و باعث تقسیم فضای مسأله به سه زیردامنه متمایز و ارائه رابطه رگرسیونی برای هر زیردامنه گشته است. برای بررسی کارآیی مدل درختی از تحلیلهای آماری متفاوت و مقایسه آن با معادلات ارائه شده توسط محققین مختلف استفاده شد. نتیجه این مقایسه نشان دهنده کارآیی بالای الگوریتم M5 در محاسبه عمق آبشستگی می باشد. برای بررسی اهمیت هر کدام از پارامترهای ورودی بر میزان آبشستگی از تحلیل حساسیت استفاده گردید. بر این اساس ضریب عمق – طول تکیه گاه بیشترین تأثیر را بر میزان آبشستگی داشته و حذف این پارامتر از مدل درختی باعث افزایش مجموع مربعات خطا از 37/4 به 41/19 گشته است.