اولویت بندی کشت محصولات عمده زراعی دشت قزوین با توجه به هزینه های انرژی و آب

نویسندگان
doi
10.22055/jise.2018.13447
چکیده

محدودیت منابع آب و انرژی، عملکرد پایین بهره­برداری از شبکه­های آبیاری، افزایش جمعیت و نیاز روزافزون به این من ا بع حیاتی ، لزوم برنامه­ریزی مناسب به‌منظور استفاده بهینه از منابع آب را نمایان می‌سازد . الگوی کشت نقش اساسی در طراحی شبکه­های آبیاری دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اولویت­بندی کشت محصولات عمده زراعی (گندم، ذرت، یونجه و جو) در آبیاری بارانی با توجه به هزینه­های انرژی و آب در دو حالت یارانه­ای و غیر یارانه‌ای با استفاده از مدل تاکسنومی عددی انجام شد. در این راستا از اطلاعات و داده­های تفصیلی سیستم‌های آبیاری بارانی و عملکرد محصولات تحت کشت این سیستم­ها در سال 1390 در دشت قزوین استفاده شد. طبق نتایج به‌دست‌آمده، گندم و یونجه به ترتیب برای کشت‌های پاییزه و بهاره دارای بالاترین نسبت درآمد به هزینه بود. اما بر اساس نتایج مدل، گندم و ذرت در هر دو حالت یارانه­ای و غیر یارانه‌ای، به ترتیب برای کشت‌های پاییزه و بهاره در اولویت هستند.