فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق به منظور بررسی استفاده از آب شور بر عملکرد سورگوم و به کارگیری آن برای مدیریت استفاده از آب شور در سیستان انجام شد. آزمایش بصورت بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار مدیریتی و سه تکرار به صورت جوی و پشته­ای انجام شد. به صورت: تیمار اول( F ): آبیاری با آب شیرین (شوری 2 دسی زیمنس بر متر)، دوم( S ): آبیاری با آب شور(شوری 7 دسی زیمنس بر متر)، سوم( FSF ): آبیاری یک در میان با آب شور و شیرین به طور ثابت و چهارم( MFSF ): آبیاری یک در میان آب شور و شیرین به طور متغیر. برای تعیین روند رشد نمونه برداری­ها هر هفته تا پایان مرحله برداشت انجام گرفت و شاخص­های گیاهی و شاخص­های رشد مانند سرعت رشد محصول، سرعت نسبی رشد و شاخص سطح برگ، همچنین تغییرات شوری خاک اندازه­گیری گردید. تیمار اول به عنوان تیمار شاهد و نتایج سایر تیمارها با آن مقایسه گردید. نتایج نشان داد بیشترین مقدار عملکرد در تیمار اول (8/100 تن در هکتار) و کمترین آن در تیمار آب شور (71/60 تن در هکتار )، در تیمارهای سوم و چهارم به ترتیب عملکرد 27/85 و 16/90  تن در هکتار به دست آمد. بین تیمار MFSF با تیمار شاهد تفاوت معنی­دار در هیچ یک از پارامترها مشاهده نشد. تجمع نمک در محدوده ریشه در تیمار MFSF کمتر از مقدار آن در تیمارهای S و FSF بود. بنابراین بهترین روش مدیریتی در میان تیمارهای اعمال شده به جز تیمار شاهد، تیمار آبیاری یک در میان جویچه ها به صورت شور و شیرین به طور متغیر می باشد.