اثر بافت و تراکم خاک غیر اشباع در تحلیل آزمایشگاهی و الاستوپلاستیکی گوه شکست دیوار ساحلی رودخانه
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2018.13431چکیده
در تحقیق حاضر بررسی آزمایشگاهی تأثیر دانهبندی و تراکم خاکریز پشت دیوار بر گوه شکست تحت حرکت محرک بدنه دیوار حائل طرهای در ساحل رودخانه بررسی شده است. در این راستا سه دانهبندی از مخلوط دو نمونه خاک 1 (ریزدانه رسی) و خاک 2 (خاک شنی) در درصدهای به ترتیب (30 درصد نمونه 1و70درصد نمونه 2)، (20درصد نمونه 1و 80 درصد نمونه 2) و (10درصد نمونه 1و 90 درصد نمونه 2) با بافتهای ماسهای لوم، لوم و سیلتی لوم به منظور آزمایش تهیهگردید. در هر نوع خاک تراکمهایی با چکش استاندارد در 10، 20 و 30 ضربه در سطح خاک ایجاد گردید. در کلیه آزمایشها، مشخصات ژئومکانیکی خاک شامل، مقاومت برشی، وزن مخصوص، پارامترهای فیزیکی و مشخصات هندسی گوه شکست شامل زاویه شکست نسبت به افق، ارتفاع و طول گوه شکست اندازهگیری شد. نتایج این تحقیق نشان داد که با افزایش درصد خاک ریزدانه و به تبع آن افزایش وزن مخصوص، خاکریز مقاومت جانبی خاکریز افزایش مییابد. همچنین با تراکم بیشتر، گوه شکست کوچکتری در توده خاک ایجاد میشود. کمترین ارتفاع گوه و بیشترین زاویه شکست به ترتیب در خاکریز با بافت سیلتیلوم در نسبت 53/0 h/h'= و 4/1 α/α'= رخ می دهد. از طرفی نتایج نشان داد حداکثر نیروی فشار جانبی و عکسالعمل نیرو بر سطح شکست به ترتیب در نسبتهای 52/0 E/E'= و 34/0 Q/Q'= در خاک ماسهای-لومی رخ میدهد. بر همین اساس زاویه سطح شکست حداکثر در خاک سیلتی لوم رخ میدهد. درنهایت نتایج آزمایشگاهی در تحقیق حاضر نشان داد که گوه شکست حاصله از تحلیل الاستوپلاستیک بسیار محافظهکارانه بوده به طوریکه فشار جانبی حاصل از سطح شکست را به طور متوسط برای کلیه نمونههای حاضر 60 درصد بیشتر پیش بینی میکند.