ارزیابی و تحلیل ریسک های زیست محیطی تالاب بین المللی خورخوران با استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2017.13262چکیده
ارزیابی ریسک زیستمحیطی یک ابزار مهم در مدیریت محیط زیست به منظور کاهش مخاطرات در اکوسیستمها و دستیابی به توسعه پایدار به شمار می رود که امروزه در برنامهریزیها و سیاستگذاریهای کشورهای مختلف جهان مورد توجه قرار گرفته است. تالابها اکوسیستمهای حساس و بسیار ارزشمندی هستند که در سالهای اخیر با توجه به فعالیتهای مخرب انسانی با مخاطرات فراوانی مواجه شدهاند . استفاده از روشهای ارزیابی ریسک زیستمحیطی یکی از ابزارهای مهم در مطالعات مدیریت محیطزیست و شناسایی و کاهش عوامل بالقوه آسیبرسان محیطزیستی برای حصول به توسعه پایدار است. این تحقیق به منظور شناسایی، رتبه بندی و ارزیابی ریسکهای زیستمحیطی تهدید کننده تالاب بینالمللی خورخوران و ذخیرهگاه زیستکره حرا، در استان هرمزگان در سال 1393 به انجام رسید. برای این منظور ابتدا با استفاده از روش دلفی ریسکهای شاخص تالاب شناسایی و به منظور رتبهبندی و مشخص نمودن اولویت عوامل تهدید، از روشهای تصمیمگیری چند معیاره AHP و TOPSIS استفاده گردید. در نهایت اولویتبندی33 عامل ریسک در دو گروه طبیعی و زیستمحیطی (ریسکهای فیزیکی، بیولوژیکی، اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی) بر اساس سه شاخص شدت اثر، احتمال وقوع و حساسیت محیط پذیرنده صورت پذیرفت. نتایج حاکی از آن است که به ترتیب برحسب میزان نزدیکی ( CL + ) از بین معیارهای زیستمحیطی، آلودگیهای نفتی (8819/0)، صید بیرویه و غیرمجاز (8770/0) و قاچاق سوخت (7106/0) و از میان معیارهای طبیعی، خشکسالی و تغییرات اقلیم (7211/0) در اولویتهای اول و سایر ریسکها در رتبههای بعدی جای دارند. با توجه به نتایج بهدست آمده اولویتهای مدیریتی و برنامهریزی در جهت کاهش تأثیر و پیامدهای ریسکها که اثرات جبرانناپذیری بر محیطزیست و عملکرد تالاب دارند، میبایست مورد توجه جدی قرار گیرند.