بررسی آزمایشگاهی اثر نفوذپذیری و طول سری آبشکنها بر ابعاد چاله آبشستگی در شرایط غیر مستغرق در قوس 90 درجه ملایم
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2017.13260چکیده
تغییرات رودخانهای بهصورت فرسایش و رسوبگذاری متناوب در بستر، تخریب و تعریض دیوارهها و سواحل، جابجایی الگوی مارپیچی و راستای جریان، تغییر شکل رودخانه (شریانی - مارپیچی - مستقیم)، میانبری و یا انحراف مسیر رخ میدهد. یکی از روش های متداول ساماندهی و کنترل فرسایش کناری در قوس رودخانه ها، استفاده از آبشکن می باشد. در تحقیق حاضر به بررسی سه نفوذپذیری 0، 33 و 64 درصد و سه طول مؤثر 5/10، 14 و 5/17سانتیمتر معادل 15/0، 2/0 و 25/0 عرض فلوم با چهار عدد فرود 21/0، 23/0، 26/0 و 28/0 بر ابعاد چاله آبشستگی در قوس 90 درجه ملایم پرداخته شده است. نتایج نشان داد که با افزایش نفوذپذیری در هر سه طول مؤثر آبشکن ها، ابعاد چاله آبشستگی در عدد فرود ثابت جریان کاهش مییابد، بهطوریکه در آبشکن با طول مؤثر 14 سانتیمتر با افزایش نفوذپذیری به میزان 33 درصد نسبت به حالت 0درصد (نفوذتاپذیر)، حداکثر عمق، طول و عرض چاله آبشستگی در عدد فرود 28/0 به ترتیب به میزان 8/59، 9/47 و 6/38 درصد کاهش مییابد و همچنین با افزایش نفوذپذیری به میزان 64 درصد نسبت به حالت 0 درصد (نفوذتاپذیر)، نسبت مزبور به ترتیب به میزان 9/82، 0/66 و 5/47 درصد کاهش مییابد. در هر سه حالت نفوذپذیری، با افزایش طول مؤثر آبشکن، ابعاد چاله آبشستگی به طور قابل ملاحظهای افزایش مییابد، بهطوریکه، بیشترین و کمترین ابعاد چاله آبشستگی مربوط به آبشکن با طول مؤثر 5/17 و 5/10 می باشد. همچنین، با افزایش عدد فرود میزان آبشستگی افزایش یافته و بیشترین مقدار آبشستگی، در ناحیه انتهایی قوس خارجی به وقوع پیوسته است.