فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮ تنش آبی و شوری آب آبیاری ﺑﺮﻋﻤﻠﮑﺮد کمی و کیفی ذرت دانه ای (ﺳـﯿﻨﮕﻞ ﮐـﺮاس 260)، آزﻣﺎﯾﺸﯽ در ﺳﺎل 1392 در گلخانه ﺗﺤﻘﯿﻘـﺎﺗﯽ مرکز تحقیقات کشاورزی شهرستان شاهرود در قالب طرح اسپلیت پلات بر پایه بلوک ­ های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. فاکتور اصلی سه سطح آبیاری که شامل I 1 :50 درصد آبیاری کامل (شاهد)، I 2 : 75 و I 3 : 100 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس خاک و فاکتور فرعی سه سطح شوری که شامل S 1 : تیمار شوری 2 دسی زیمنس بر متر (شاهد)، S 2 : تیمار شوری4 دسی زیمنس بر متر و S 3 : تیمار شوری 6 دسی زیمنس بر متر بود. مقایسه میانگین تیمارهای آبیاری و شوری نشان داد که با کاهش میزان آب آبیاری و افزایش شوری آب آبیاری عملکرد، تعداد دانه در ردیف، بهره ­ وری آب آبیاری، وزن خشک کل، پروتئین ساقه، برگ ،ریشه و دانه و با افزایش شوری آب آبیاری درصد وزن خشک ریشه، برگ، ساقه و گل آذین به طور معنی ­ داری کاهش یافتند به طوری که بیشترین عملکرد دانه و بهره وری آب را از نظر تنش آبی به ترتیب با 31/25 گرم بر بوته و 91/1 کیلو ­ گرم بر متر مکعب در تیمار ( I 1 ) و کمترین آنها را به ترتیب با 38/16 گرم بر بوته و 48/1 کیلو ­ گرم بر هکتار در تیمار ( I 3 )مشاهده شد. همچنین بیشترین عملکرد دانه و بهره وری آب را از نظر تنش شوری به ترتیب با 42/41 گرم بر بوته و 46/2 کیلو ­ گرم بر متر مکعب در تیمار ( S 1 ) و کمترین آنها را به ترتیب با 0 گرم بر بوته و69/0کیلو ­ گرم بر متر مکعب در تیمار ( S 3 ) به­دست آمد . نتایج این تحقیق نشان داد که برای تولید دانه ذرت با عملکرد و کار آیی مصرف آب بالا، تیمار 75 (I 2 ) درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس خاک به همراه تنش شوری 2 (S 1 ) دسی زیمنس بر متر گزینه مناسب است.