فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: سکته قلبی از شایع‌ترین علل مرگ‌ومیر جهانی است. در سال‌های اخیر تمرین ورزشی و سلول‌درمانی به‌عنوان رویکردهای نوین و مکمل در بهبود عملکرد قلبی مورد توجه قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر یک دوره تمرین اینتروال پس از پیوند سلول‌های بنیادی بر شاخص‌های مورفولوژیک قلبی و آپلین پلاسما در موش‌های صحرایی پس از القاء سکته قلبی انجام شد.مواد و روش‌ها: 60 سر موش نر ویستار به‌طور تصادفی به 6 گروه 10 تایی کنترل سالم، کنترل بیمار، شم، سلول، تمرین و سلول+تمرین تقسیم شدند. سکته قلبی با انسداد شریان پایین‌رونده قدامی القاء گردید. سلول‌های بنیادی مغز استخوان پس از جداسازی و شمارش (106 سلول/موش) از طریق ورید دمی تزریق شدند. تمرین اینتروال به‌مدت 6 هفته (3 جلسه/هفته) شامل دویدن تناوبی روی نوارگردان با شدت فزاینده از 14 تا 24 متر/دقیقه بود. برون‌ده قلبی و حجم پایان دیاستولی بطن چپ با اکوکاردیوگرافی و مقادیر پلاسمایی آپلین با روش ELISA اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون‌های شاپیروویلک، ANOVA یک‌طرفه و توکی تحلیل شدند.نتایج: تمرین اینتروال همراه با پیوند سلول‌های بنیادی به‌طور معنی‌داری موجب بهبود برون‌ده قلبی و کاهش حجم پایان دیاستولی بطن چپ نسبت به گروه بیمار گردید (p<0.05). مقادیر آپلین پلاسما در گروه‌های تمرین و سلول+تمرین افزایش معنی‌داری نسبت به گروه بیمار داشتند (p<0.05).نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که ترکیب تمرین اینتروال و پیوند سلول‌های بنیادی اثر هم‌افزایی در بهبود عملکرد قلبی و ارتقای فاکتورهای مولکولی مرتبط با بازسازی میوکارد دارد و می‌تواند به ‌عنوان راهکاری مکمل در درمان بیماران سکته قلبی مورد توجه قرار گیرد.