بررسی تأثیر کودآبیاری در گرفتگی چند نوع قطرهچکان در سیستم آبیاری قطرهای
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2015.11148چکیده
یکی از مزیتهای بالقوه آبیاری قطرهای امکان به کارگیری کود و سم همراه با آب آبیاری میباشد. در این پژوهش اثر کودآبیاری بر گرفتگی قطرهچکانها و عملکرد سیستم آبیاری قطرهای در قالب طرح بلوک کامل تصادفی انجام شده است. فاکتورهای مورد بررسی عبارت بودند از: دو تیمار کود (فسفات آمونیوم) شامل تیمارF 0 (شاهد) و تیمار با غلظت 5 0/0 گرم بر لیتر و سه تیمار قطرهچکان (طولانی مسیر داخل خطی و دو نوع طولانی مسیر روی خطی). قطرهچکانها با کدهای A، B و C نام گذاری شدظ. جهت بررسی میزان گرفتگی قطرهچکانها درصد کاهش دبی، راندمان یکنواختی پخش، ضریب یکنواختی کریستیانسن و ضریب تغییرات دبی محاسبه گردید. برای تیمار F 0 (شاهد) درصد کاهش دبی برای قطرهچکانهای A، B و C به ترتیب معادل 9/19، 87/20 و 11 درصد، برای تیمارF 1 به ترتیب معادل 48/26، 49/26 و 65/16 درصد در اتمام دوره آزمایش به دست آمد. نتایج نشان داد افزایش غلظت کودآبیاری اثر معنیدار روی تغییرات دبی داشت.