برآورد پتانسیل رواناب بر اساس کاربرد سنجش از دور و GIS در حوضه آبریز خسروآباد
نویسندگان
doi
10.22055/jise.2011.13275چکیده
رواناب یکی از پارامترهای مهم چرخه آبی طبیعت و مدیریت منابع آب حوضههای آبریز میباشد. در این تحقیق از تکنیکهای سنجش از برای برآورد پتانسیل رواناب حوضه خسروآباد، واقع در استان همدان استفاده گردید. بدین منظور ابتدا لایه های موضوعی مختلفی GIS دور و از قبیل نقشه های کاربری اراضی و پوشش گیاهی، مدل رقومی ارتفاع، شیب، نقشه گروه هیدرولوژیکی خاک و موقعیت زیرحوضههای منطقه تهیه شدند. سپس با استفاده از لایههای اطلاعاتی تهیه شده، یک روش وزندهی جهت تعیین پتانسیل رواناب منطقه بکار گرفته شد. همچنین به منظور بررسی تغییرات مکانی رواناب، پتانسیل برآورد شده در مناطق مختلف حوضه به چهار رده کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد که برای سه وضعیت شرایط رطوبتی پیشین خاک (خشک، نرمال و مرطوب) تعیین شده بود، مورد مقایسه SCS طبقهبندی گردید و با روش قرار گرفتند. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که روش وزنی قادر به برآوردی قابل قبول از توزیع مکانی رواناب میباشد و از این روش می- توان جهت برآورد پتانسیل سیلخیزی به خصوص در هنگامی که کمبود دادهها وجود دارد، استفاده نمود. همچنین این نتایج نشان میدهند که با افزایش رطوبت از وضعیت خشک به مرطوب، میزان شماره منحنی در حدود 30 درصد افزایش مییابد.