مقایسه دو تکنیک SI و ACGIH-HAL در ارزیابی اختلالات اندام‌های فوقانی انتهایی و پیش‌بینی سندرم تونل کارپ در قصابان

نویسندگان
قاسمی, فخرالدین ID 1
دوستی-ایرانی, امین ID 2
غلامی زاده, کامران ID 3
رحمانی, رامین ID 4

1 استادیار، گروه ارگونومی، مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

2 استادیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

doi
10.30699/jergon.6.4.1
چکیده

زمینه و هدف: اندام فوقانی انتهایی از مستعدترین نقاط بدن در بروز اختلالات اسکلتی-عضلانی هستند؛ از این‌رو انتخاب بهترین تکنیک برای ارزیابی ریسک ارگونومیکی آنها بسیار مهم است. هدف مطالعه حاضر مقایسه دو تکنیک شاخص استرین (SI) و حد مجاز مواجهه برای سطح حرکات دست (ACGIH-HAL) و بررسی ارتباط آنها با شدت علائم ...

کلیدواژه‌ها
ارزیابی ریسک, اندام فوقانی انتهایی, سندرم تونل کارپ